إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٧٩ - شرح مقامات رسول اكرم

نام و آوازه‌ات را بلند كرديم پس هيچ مسلمانى صدايش را بلند نميكند بكلمه اخلاص بشهادة

لا إله إلا اللَّه‌

مگر اينكه با آن كلمه صدايش را

بأنّ محمّدا رسول اللَّه‌

در اذان و اقامه و نمازهاى عيد و جماعت و موسم حج و در هر خطبه‌اى حتى خطبه نكاح و در دعاها بلند ميكند بعد مرد يهود مناقب و ستايش انبياء را يكى يكى ياد آورى كرد و امير المؤمنين مقام بالاتر از آنها را براى پيامبر گرامى ثابت نمود ولى ما همه را ياد آورى نكرديم بجهت كوتاهى كلام، يهودى گفت همانا خداى تبارك و تعالى با موسى در طور سينا سخن گفت و يك صد و سيزده كلمه سخن گفت با هر يك از اين سخنان ميفرمود: اى موسى همانا من خدايم آيا با محمّد يك كلمه سخن گفته؟ امير المؤمنين ٧ فرمود: آرى چنين است ولى محمّد هم با خدا سخن گفته آنگاه كه خدا او را بر فراز هفت آسمان بلند كرد در دو جاى حساس خدا با او سخن گفته يكى در سدرة المنتهى و در آنجا براى محمّد مقامى پسنديده بود بعد او را پرواز داد تا او را بساق عرش رسانيد چنانچه خداى تعالى فرموده: ثُمَّ دَنا فَتَدَلَّى‌[١].

براى او سفينه‌اى بود كه بر فراز او ميرفت نورى درخشنده و بزرگ داشت تا اينكه بقاب قوسين رسيد يعنى جايى كه فاصله او با مبدء باندازه فاصله دو ابرو از يك ديگر بود و مناجات بآنچه خداى تعالى در قرآنش در سوره بقره يادآورى كرده‌

[١] نجم ٨ بعد نزديك شد و فروتنى نمود.