إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٠٨ - احتجاج و مناشده آن سرور در روز شورى
الْمَسْجِدِ الْحَرامِ كَمَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ جاهَدَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ»[١] گفتند نه كسى جز من در ميان شما هست كه خداوند اين آيه را در بارهى او فرو فرستاده باشد:
«أَ فَمَنْ كانَ مُؤْمِناً كَمَنْ كانَ فاسِقاً لا يَسْتَوُونَ عند اللَّه»
[٢] تا آخر داستان كه خداوند داستانسرائى براى مؤمنان فرموده عرضكردند نه.
حضرت فرمود آيا جز من كسى در ميان شما هست كه در بارهى او و همسر و دو فرزندش آيهى مباهله فرود آمده باشد و خداوند نفس او را درست نفس پيامبر خوانده باشد عرضكردند نه فرمود كسى جز من در ميان شما هست كه اين آيه در بارهى او فرود آمده باشد «وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ» هنگامى كه نگاهداشتم رسول خدا را در آن شبى كه در بستر آن حضرت خوابيدم عرضكردند نه.
فرمود: در ميان شما كسى جز من هست هنگامى كه رسول خدا را تشنگى فراگرفته بود آب دهد در صورتى كه ياران رسول خدا از آب دادن آن حضرت خوددارى كردند گفتند نه.
سپس فرمود آيا جز من كسى در ميان شما هست كه رسول خدا در بارهى او فرموده باشد بار إلاها همانا من ميگويم همان طورى كه بنده تو عرضكرد پروردگارا سينهى من را بگشا كار مرا آسان فرما،
[١] توبه ١٩. آيا قرار ميدهيد آب دادن حاجيان را و آباد كردن مسجد الحرام را مانند كسى كه ايمان آورده بخدا و بروز قيامت و در راه خدا جهاد كرده.
[٢] سجده ١٨. آيا كسى كه مؤمن است مانند كسى است كه فاسق است نه يكسان نيستند پيش خدا.