إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٨٢ - شرح تقدم و برترى امت اسلامى بر ساير امم

و در امت‌هاى پيش دستور چنين بود كه قربانيانشان را بگردن ميگرفتند و به بيت المقدس مى‌بردند هر كس قربانيش پذيرفته مى‌شد آتشى ميفرستادم و قربانى را ميسوخت و اگر قبول نمى‌شد آتش آسيبى بآن قربانى نمى‌رساند ولى قربانيان امت ترا در شكم فقرا و بينوايانشان قرار دادم از هر كس قبول شود پاداش او را چندين برابر قرار دادم و اگر قبول نميشد سختيهاى دنيا را از او برميداشتم و اين مشكل را از امت تو برداشتم و اين از مشكلات پيشينيان بود.

و بر امتان گذشته نماز در نيمه‌هاى شب و نيمه روز واجب شده بود و اين از مشكلات آنان بود ولى از امت تو برداشتم و بر آنان واجب كردم در هر وقت روز كه بخواهند بخوانند در حال نشاط و بر امتان گذشته پنجاه ركعت نماز در پنج وقت واجب شده بود كه اين عمل بر آنان دشوار بود ولى از امت تو برداشتم.

امت گذشته كار نيكشان يك عمل نيك يكى نوشته ميشد و كيفر يك عمل بد يكى بود ولى پاداش يك عمل نيك امت ترا ده تا و كيفر يك كار بد را يكى قرار دادم.

در امت گذشته هر گاه كار خيرى را نيت ميكردند چيزى برايشان نوشته نميشد و هر گاه اراده گناه ميكردند بر ايشان گناه نوشته ميشد اگر چه عمل را انجام نميداد ولى اين قانون را از ميان امت تو برداشتم پس هر گاه اراده گناه كنند ولى انجام ندهند بر آنان چيزى نوشته نميشود ولى اگر يكنفر از امت تو اراده كار نيك نمايد برايش پاداش نوشته مى‌شود.

برنامه در امت گذشته اين بود كه هر گاه گناهى انجام داده‌