إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٩٢ - فصل«فضائل آن حضرت از طريق اهل بيت»

و از حضرت صادق ٧ روايت شده هر كس ما را براى رضاى خدا دوست بدارد و دوستان ما را دوست دارد نه براى دنيا ازين دوستى ضررى نه بيند و دشمنان ما را دشمن دارد و دشمنى آنان را در دلش پنهان كند بعد روز قيامت وارد محشر شود و بر او باندازه‌ى تپه‌هاى ريگ و كف درياها گناه باشد خداى تعالى برايش مى‌آمرزد.

و از آن حضرت روايت شده كه همانا خداى تعالى براى مؤمنان ضمانت كرده راوى گويد عرضكردم چه ضمانتى كرد؟ فرمود: ضمانت كرده كه اقرار بپروردگارى خدا و پيامبرى محمّد و امامت على نمايد و واجب خدا را بجاى آورد خداوند او را در جوارش مكان دهد راوى گفت عرضكردم بخدا سوگند كه اين كرامتى است كه هيچ يك از كرامتهاى انسانها بآن شباهت ندارد بعد حضرت ابو عبد اللَّه فرمود:

كردار اندك انجام دهيد ولى از نعمت فراوان برخوردار شويد.

و از حضرت على بن موسى الرضا از جدش از پدرانش روايت شده كه رسول خدا فرمود: دوستى ما اهل بيت كفاره‌ى گناهان است و حسنات را زياد ميكند و خداوند از دوستان ما وزر و وبال را بر ميدارد مگر آنان كه اصرار بر گناه دارند و بمؤمنان ستم كرده‌اند پس خداوند بگناهان فرمان مى‌دهد كه ثواب شويد.

و از حضرت حسن بن على ٧ روايت شده كه رسول خدا فرمود دوستى ما را بر خود واجب داريد زيرا كه هر كس روز رستاخيز خدا را ديدار كند و ما را دوست بدارد بواسطه‌ى شفاعت ما وارد بهشت مى‌شود بآن خدائى كه جان من در دست او است سوگند كردار هيچ بنده فائده ندارد مگر بمعرفت ما و اداء حق ما.