إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٤٤٠ - ثواب دستگيرى و احسان به سادات
فراوانست.
[ثواب دستگيرى و احسان به سادات]
چهارم دادن حق ذى القربى كه ذريه علويه است زيرا كه خداى جل جلاله تاكيد كرده سفارش در باره ايشان را و دوستى آنان را اجر و مزد و رسالت قرار داده بگفته خودش كه فرموده: قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى[١] و نيز پيامبر فرموده من روز قيامت شفاعتكننده چهار طايفه هستم مردى كه فرزندان مرا يارى كند. مرديكه هنگام تنگدستى فرزندانم مالش را بآنان ببخشد، مرديكه براى بر آوردن نيازمنديهاى آنان زمانى كه آنان را دور كنند و از وطن آواره نمايند كوشش كند مرديكه فرزندان مرا بدل و زبان دوست داشته باشد و نيز حضرت صادق ٧ فرموده هر گاه روز قيامت شود منادى فرياد ميزند كه اى گروه مردمان خاموش باشيد كه همانا محمّد ٦ سخن ميگويد.
مردم خاموش ميشوند پيامبر حركت مىكند و ميفرمايد اى گروه مردمان هر كس براى او در پيش من دستى و منتى و نيكى هست بايد حركت كند تا جبران كنم ميگويند چه دست و چه منت و چه نيكى است براى ما بلكه تمام اينها براى خدا و رسولش بر تمام مردمان است فرمود هر كس يكى از فرزندان مرا پناه داده، نيكى باو كرده، او را از برهنگى پوشيده، او را گرسنه بوده سير كرده بايد حركت كند تا جبران كنم پس بلند ميشوند مردمى كه اين كردار را انجام دادهاند پس ندا از پيشگاه خداى جلّ و علا ميرسد
[١] شورى ٢٢ بگو نميخواهم از شما براى رسالت مزدى را جز نيكى بفرزندانم