إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣ - فضايل على

پنجگانه ناميده شدند، زيرا كه مردم بواسطه بزرگى مقام و مرتبه‌ى آنان حقيقت واقعى ايشان را نشناختند مانند دورنمائى كه حقيقتش از دور شناخته نميشود و يكى از فضلا گفت: كه از مرد فاضلى در باره‌ى مقام و مرتبه‌ى على پرسيده شد او فرمود: چه بگويم در فضيلت انسانى كه حسد دشمنان و ترس و بيم دوستان فضائلش را پنهان كرده در عين حال فضائلش شرق و غرب جهان را فراگرفته، اراده دارند كه نور خداى را بدهنهاى خويش خاموش كنند خوشبختانه خدا نورش را بسرحد كمال و تمام ميرساند اگر چه كافران ناراحت باشند[١] ولى فضائل آن حضرت جهانگير شده بطورى كه مخالفان و موافقان فضائلش را بيان كرده‌اند.

و همانا من دوست دارم با اينكه فضائلش از طريق شيعه جهانگير شده من از طريق مخالفان نقل كنم تا حجتى بر آنان باشد آنچنان كه شاعر گفته:

همانا از اخطب خوارزمى كه او از بزرگان و دانشمندان اهل سنت است روايت شده از عبد اللَّه بن مسعود كه گفت: رسول خدا فرموده: آنگاه كه خداوند آدم را آفريد و از روحش بر او دميد و

[١] آيه ٣٦ سوره توبه.

[٢] و نمكينى كه حسودان براى برتريش گواهى داده‌اند و خوبى آنست كه حسودان گواهى دهند

[٣] و برترى‌هائى كه دشمنان به آنها گواهى داده‌اند برترى همانست كه دشمن گواهى دهد.