إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٥٢ - برخى دگر از اخبار غيبيه
شمشيرها و غلافهايشان جدائى مياندازند خداوند آنان را انتخاب كرده براى يارى ضعيفان اينان در بارهى فرمان خدا از سرزنش سرزنشكنندگان بيمى ندارند.
و همانا گويا نگاه ميكنم بسوى شما كه از قبر بيرون آوردهاند شما را تر و تازه تا اينكه شما را بر درختان بدار زنند اين كار آزمايشى است براى كسانى كه شما را دوست دارند بعد آورده مىشود آتشى كه براى ابراهيم و يحيى و جرجيس و دانيال و هر پيامبر راستگو و مؤمنى بر افروخته شد.
سپس فرمان داده مىشود بهمان آتشى كه بدر خانهى من افروختيد تا من و فاطمه دختر پيامبر و دو فرزندم حسن و حسين و دو دخترم زينب و كلثوم را بسوزانيد تا به آن آتش سوخته شويد و بادى بر شما وزد كه خاكستر شما را بدريا بريزد پس از آنكه با شمشير دمار از شما بگيرد و نشان دهد راه شما را بسوى جهنّم و بيرون ميشويد شما بسوى بيداء وادى خسف آنچنان كه خداى عزّ و جلّ فرموده: «وَ لَوْ تَرى إِذْ فَزِعُوا فَلا فَوْتَ وَ أُخِذُوا مِنْ مَكانٍ قَرِيبٍ»[١] يعنى زير پاهايتان عرض كرد اى ابا الحسن بين ما و رسول خدا جدائى مياندازى حضرت فرمود: آرى عمر گفت: اى ابا الحسن اين را شنيدى و اين حرف درست است! سپس امير المؤمنين سوگند ياد كرد كه از پيامبر شنيده سپس عمر گريه كرد و گفت: پناه بخدا ميبرم از آنچه تو ميگوئى براى اين گفتار نشانهاى هست؟ فرمود: آرى، كشتار مهم
[١] سبأ آيه ٥٠ و اگر به بينى هنگامى كه بترسند پس نباشد فوتى و گر فتنه شوند از جاى نزديك.