إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٢٢ - احتجاج و مناشده آن سرور در روز شورى

رسولش محمّد صلّى اللَّه عليه و اله براى تو اى امير مؤمنان بدوستى و ولايت تو تا روز قيامت روز دين.

سپس آن گروه برو بر زمين افتادند و به سلمان گفتند اى ابا عبد اللَّه اين چه حالت است سپس عرضكردند اى ابا الحسن ما را برگردان حضرت فرمود اى باد ما را به سوى رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله ببر باد ما را بر داشت ناگاه خود را در برابر پيامبر ديديم پيامبر داستان را براى آنان واگو نمود فرمود اينك حبيب من جبرائيل از اين داستان مرا خبر داد سپس گفتند هم اكنون برترى على بن ابى طالب ٧ را از طرف خداوند بر ما دانستيم.

و روايت شده با سند دادن به سوى امام باقر ٧ كه آن حضرت فرمود چون گفته‌ى حسودان و منافقان در باره‌ى على بن ابى طالب فراوان شد در باره‌ى فضائلى كه رسول خدا ٦ از على ٧ آشكار ميكرد و تصريح بر آن مى‌نمود و فرمان به پيروى او ميداد و بيعت و پيمان براى على ٧ مى‌گرفت بر بزرگان آنان و فرمان ميداد كه بر على ٧ به امارت مؤمنان سلام كنند و بايشان ميفرمود كه على ٧ وصى و جانشين و اداكننده‌ى قرض، وفاكننده‌ى وعده‌هاى من است او پس از من حجت خداست بر آفريدگان هر كس پيروى كند او را خوشبخت و هر كس نافرمانيش كند بدبخت و گمراهست.

منافقان گفتند محمّد صلّى اللَّه عليه و اله در باره پسر عمويش گمراه و ديوانه شده او را گمراه و عزيزش نكرده مگر كشتن على ٧ دلاوران و قهرمانان قريش را در بدر و ساير جنگها و هر چه براى ما از فضائل مى‌آورد و آشكار ميكند در باره‌ى على ٧ براى ما از ميل او نسبت بعلى است كه تمام را