إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٠٢ - احتجاج و مناشده آن سرور در روز شورى

را عمر بن خطاب فرمان داد كه وارد خانه‌اى شوند و در آن را به بندند سه روز آنان را مهلت داد كه در كار خود مشورت كنند اگر پنج راى با همديگر موافق شد و يكنفر مخالفت كرد مرد مخالف كشته شود يا اگر چهار نفر رأيشان يكى و دو نفر مخالف بودند آن دو نفر كشته شوند پس از مشورت و موافقت آراء با يك ديگر على بن ابى طالب ٧ فرمود: دوست دارم آنچه را كه ميگويم گوش فرا دهيد اگر سخنم حق بود بپذيريد و اگر باطل بود نپذيريد.

فرمود شما را بخدا سوگند، يا اينكه فرمود شما را بخدائى كه راز نهانى شما را ميداند و راست و دروغ شما را ميداند سوگند ميدهم آيا در ميان جمعيت شما كسى هست كه پيش از من ايمان بخدا و رسولش آورده باشد و پيش از من بهر دو قبله نماز خوانده باشد؟ عرض كردند نه.

سپس فرمود آيا در ميان شما كسى جز من هست كه خداوند عز و جل در باره‌ى او گفته باشد: «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ‌»[١] عرضكردند نه سپس فرمود:

جز من در ميان شما كسى هست كه پدرش رسول خدا را يارى و كفالتش را كرده باشد؟ عرضكردند نه فرمود: آيا در ميان شما كسى هست كه پيش از من خدا را بيكتائى عبادت كرده باشد و آنى بخدا شرك نياورده باشد، عرضكردند نه.

فرمود آيا كسى جز من هست كه عمويش حمزه‌ى سيد الشهداء

[١] نساء- ٦٢ اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد فرمان خدا و رسول و اولى الامر خويش را اطاعت كنيد.