إرشاد القلوب ت رضایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٨٦ - اجتماع صفات اضداد در آن سرور

بطورى كه گروهى از منافقان او را نسبت به شوخى ميدادند و اين برتريهائيست كه از طريق و راه دشمنان وارد شده كه نتوانسته‌اند آنها را پنهان كنند زيرا كه آنقدر مشهور و آشكار بوده كه پنهان نشده و تمام اين فضائل دليل بر امامت و پيشوائى اوست.

اين فضائلى كه از طرف دشمن بود پس چه خواهد بود برتريهائى كه از طريق و راه اهل بيت : وارد شده زيرا كه دانشمندان شيعه رضوان اللَّه عليهم كتابها در فضيلت و دلائل امامت آن حضرت نوشته‌اند و جمع آورى كرده‌اند كه بدست آوردن آمار و شماره‌ى آنها مشكل است.

در جمله‌ى آنها كتاب بى‌مانندى كه از تصنيفات امام بزرگ، درياى بيكران علم، سرچشمه‌ى خوبيها و حكمت‌ها، جمال اسلام و مسلمانان حسن بن مطهر حلى كه بكتاب الفين ناميده شده در آن كتاب يك هزار دليل از قرآن و يك هزار دليل از سنت رسول بر امامت على بن ابى طالب آورده.

اگر دليلى بر امامت آن حضرت نباشد جز عصمت و پاكدامنى و تصريح پيامبر همين دو كافى است اين دو ازين جهت است كه هر گاه امام داراى عصمت نبود جايز است خطا كند سپس بامام پيشواى ديگرى كه عصمت داشته باشد نيازمند است كه او را از خطا برگرداند اگر چنين باشد تسلسل لازم آيد[١] و تسلسل هم كه از محالات است زيرا سببى كه نيازمند بامام است خطا را بر امت روا ميدارد پس روا نيست‌

[١] تسلسل اين است كه بجائى منتهى نشود.