عبرت‌آموز - انصاريان، حسين - الصفحة ٨٤ - پيامبر سه شبانه روز گريست

وصف كرد تا سخنش به طبقه اول رسيد، آنگاه سكوت كرد، سيد و سرور عالميان فرمود: اى جبرئيل ساكنان اين طبقه چه كسانى‌اند؟ جواب داد: عذاب اين طبقه از همه طبقات آسان‌تر است و ساكنانش عاصيان امت تواند. پيامبر فرمود: آيا از امت من كسى به دوزخ مى‌رود؟ امين وحى گفت: آنان كه آلوده به گناه كبيره بوده و بى‌توبه از دنيا رفته‌اند!!

پيامبر به گريه نشست و سه شبانه‌روز در گريه بود تا آنكه روز چهارم حضرت زهرا ٣ به زيارت آن حضرت آمد، مشاهده كرد آن جناب روى مباركش را بر خاك نهاده و چندان گريسته كه خاك زير صورتش از اشك او گل شده! عرضه داشت: چه واقعه‌اى و حادثه‌اى اتفاق افتاده است؟ فرمود: امين وحى به من خبر داده كه طبقه اول دوزخ جاى گنهكاران از امت من است و اين سبب گريه من شده! حضرت زهرا عرضه داشت: از امين وحى پرسيدى گنهكاران را به چه صورت به دوزخ مى‌برند؟ فرمود: آرى، موى مردان و گيسوى زنان را مى‌گيرند و آنان را به دوزخ مى‌كشند و چون نزديك دوزخ رسند و مالك دوزخ را ببينند فرياد و عربده سر دهند و به مالك دوزخ التماس كنند كه ما را اجازه ده بر حال خود گريه كنيم. مالك اجازه مى‌دهد تا چندان بگريند كه اشك در چشمشان نماند و به جاى اشك خون گريه كنند، مالك گويد: چه نيكو بود اگر اين گريه‌ها در دنيا بود و اين اشك‌ها از ترس امروز از ديدگانتان فرو مى‌ريخت!

پس مالك آنان را به دوزخ دراندازد و ايشان ناگهان فرياد برآورند: «لا إله إلا الله‌»، آتش از آنان دور شود، ملك بر آتش صيحه زند كه اى آتش آن را بگير، آتش گويد چگونه آنان را بگيرم در حالى كه كلمه طيبه «لا إله إلاالله‌» بر زبانشان جارى است. مالك باز فرياد كند: اينان را بگير. ولى از سوى حق خطاب رسد كه رويشان را مسوزان كه خدا را سجده كرده‌اند و دلهايشان را مسوزان كه در ماه مبارك تشنگى كشيده‌اند. پس در دوزخ تا زمانى كه خدا بخواهد بمانند، پس از