ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٢٥٦ - باب ١١ اخبارى كه در باب توحيد از امام رضا

حضرت موسى بن عمران با خداوند مناجات مى‌كرد در مناجات خود چنين عرضه داشت: خداوندا! آيا از من دور هستى تا با صداى بلند با تو سخن بگويم يا نزديكم هستى تا آهسته با تو مناجات كنم؟ خداوند به او وحى فرمود: من همنشين كسى هستم كه به ياد من باشد، موسى ٧ عرضه داشت: چه بسا در حالتى هستم كه شأن تو را برتر از آن مى‌دانم كه در آن حال تو را ياد كنم، خداوند فرمود: اى موسى! در همه حال به ياد من باش و مرا ياد كن.

توضيح: پاره‌اى گفته‌اند اين سؤال را موسى ٧ بدرخواست قومش كرد همانند «رَبِّ أَرِنِي أَنْظُرْ إِلَيْكَ‌» (پروردگارا خود را بمن بنما تا تو را بنگرم).

٢٣- فتح بن يزيد جرجانىّ گويد: از امام رضا ٧ شنيدم كه آن حضرت در باره خداوند چنين مى‌فرمود: «او لطيف و خبير است،[١] شنوا و بيناست، واحد و أحد و بى‌نياز است، نزائيده و زائيده نشده است، و همانندى ندارد، اشياء را ايجاد كرده، به اجسام جسميّت داده و نقشها را صورت و شكل‌

[١]- لطيف معانى مختلفى دارد، از جمله شى‌ء كوچك و صغير، كسى كه با لطف و محبّت است، و آن كسى كه با نرمى و به نيكى رفتار مى‌كند و به مسائل ظريف و دقيق آگاه است.