ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٦٧٥ - باب ٣٠ اخبار درربار پراكندهاى كه از آن جناب رسيده است

فرمود: اگر هلال ماه ذى الحجّه در آيد و ما در مدينه باشيم (بايد با احرام حجّ خارج شويم نه احرام عمره) نمى‌رسد ما را كه محرم شويم مگر به احرام حجّ (مقصود حجّ قران است) زيرا ما بايد از مسجد شجره كه ميقات اهل مدينه است محرم شويم (و آن از مكّه بسيار دور است) و رسول خدا ٦ آنجا را ميقات قرار داده، امّا شما كه از سوى عراق مى‌آئيد هر گاه به غره ذى الحجّه وارد شديد بايد عمره بجا آوريد زيرا ميقاتى كه رسول خدا ٦ براى شما قرار داده «ذات عرق» و غير آن است و آن پيش روى شما و نزديك به مكّه است، فضل [بن- سهل ذو الرّياستين‌] گفت: آيا من ميتوانم اكنون از احرام بيرون آيم و تمتّع كنم، (در حالى كه) طوافم را به بيت بجاى آورده‌ام؟ حضرت فرمود: آرى. اين مسأله را محمّد بن جعفر با سفيان بن عيينه و اصحاب او در ميان گذاشت و به آنان گفت: فلان شخص چنين و چنان گفته است، سفيان آن را از ابو الحسن ٧ ناروا دانسته و بد گفت.

مصنّف كتاب- رحمه اللَّه- گويد: سفيان بن عيينه امام صادق ٧ را ملاقات كرده و از آن حضرت روايت مى‌كند و تا ايّام حضرت رضا ٧ حيات داشته است.