ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٥٧٩ - باب ٢٨ آنچه از حضرت رضا

امّت محمّد! حكم من بر شما چنين است: رحمتم از غضبم پيشى گرفته است و عفو من پيش از عقابم است. قبل از اينكه مرا بخوانيد دعاى شما را اجابت كرده‌ام و پيش از اينكه از من چيزى بخواهيد به شما عطا كرده‌ام، هر كس مرا ملاقات كند (بميرد) در حالى كه شهادت مى‌دهد: معبودى جز اللَّه نيست و شريكى ندارد و محمّد عبد و پيامبر اوست و در گفتارش صادق و در كردارش محقّ است و اينكه عليّ بن ابي طالب برادر و وصيّ رسول خدا، وليّ و سرپرست (امّت) او است. و همان طور كه اطاعت محمّد ٦ لازم است، اطاعت او نيز لازم است و اولياى برگزيده پاك و مطهّر او كه بعد از آن دو عجائب آيات خدا را خبر مى‌دهند و دلائل حجّت‌هاى خدا را بيان مى‌كنند، اولياء و سرپرستان او هستند، چنين كسى را به بهشت خويش داخل ميكنم هر چند گناهانش باندازه كف روى آب درياها باشد.

حضرت ادامه دادند: و زمانى كه خداوند- عزّ و جلّ- پيامبر ما محمّد ٦ را به پيامبرى مبعوث كرد، فرمود: اى محمّد! «وَ ما كُنْتَ بِجانِبِ الطُّورِ إِذْ نادَيْنا» (آن زمان كه در كنار [كوه‌] طور ندا كرديم، آنجا نبودى- قصص: ٤٦) يعنى امّت تو را به اين كرامت ندا كرديم، سپس خداوند- عزّ و جلّ- به محمّد