ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٣٩٠ - باب ١٤ مجلس ديگر آن حضرت در حضور مأمون با علماى ملل و فرق و جواب آن حضرت به على بن محمد بن جهم در باره عصمت انبياء

اللَّهُ مُبْدِيهِ» (در خود چيزى پنهان مى‌كنى كه خدا آن را آشكار خواهد كرد- احزاب: ٣٧) امام فرمودند: اى واى! بيچاره علىّ (بن جهم)! از خدا بترس و زشتى‌ها را به انبياء خدا نسبت نده! و كتاب خدا را با رأى خودت تأويل و تفسير نكن، خداوند فرموده است: «وَ ما يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلَّا اللَّهُ وَ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ‌» (تأويل آن را، جز خدا و راسخون در علم نمى‌دانند- آل عمران: ٧). و امّا آيه شريفه «وَ عَصى‌ آدَمُ رَبَّهُ فَغَوى‌» در مورد آدم: خداوند عزّ و جل حضرت آدم را بعنوان حجّت خود بر روى زمين و جانشين در شهرها آفريد و او را براى بهشت نيافريده بود، و اين عمل آدم در بهشت واقع شد نه در روى زمين، و عصمت در زمين لازم است تا اندازه‌ها و ميزان‌هاى امر خدا (يا تقديرات امر خدا) به اتمام برسد، و آنگاه كه به زمين آورده شد و حجّت و خليفه گرديد