ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٣٨٢ - باب ١٣ در باره مناظره حضرت رضا

چنين نامى بر خويش نهاده است؟ سليمان گفت: نه او چنين نامى بر خود نگذاشته است، حضرت فرمودند: پس تو حقّ ندارى نامى بر او بگذارى كه او خود با چنين نامى خود را نخوانده است، سليمان گفت: ولى او خودش، خويش را مريد وصف كرده است، حضرت فرمودند: او كه خود را مريد وصف نموده است معنايش اين نيست كه خواسته بگويد: او اراده است، و يا اينكه اراده نامى از نامهاى اوست، سليمان گفت: چون اراده‌اش عين علم اوست، حضرت فرمودند: اى نادان! اگر خداوند به چيزى عالم است آيا معنايش اين است كه آن را اراده كرده است؟! سليمان گفت: بله البتّه، حضرت فرمودند: حال، اگر آن را اراده نكند آيا بدين معنى است كه بدان علم و آگاهى ندارد؟! سليمان گفت: بله البتّه، حضرت فرمودند: از كجا چنين سخنى مى‌گويى؟ و چه دليلى دارى بر اينكه اراده خدا عين علم اوست؟ و حال آنكه گاه مى‌شود خدا چيزى را مى‌داند ولى ابدا آن را اراده نمى‌كند، از جمله اين آيه شريفه: «وَ لَئِنْ شِئْنا لَنَذْهَبَنَّ بِالَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ‌» (اگر بخواهيم، آنچه را بر تو وحى نموده‌ايم خواهيم برد- اسراء: ٨٦) و خداوند مى‌داند چگونه آن را ببرد، ولى هرگز اين كار را نخواهد كرد، سليمان گفت: زيرا خدا از كار فارغ شده و دست‌