ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٣٥١ - باب ١٢ باب مناظره حضرت رضا

دومين مخلوق، حروفند كه وزن و رنگ ندارند، قابل شنيدن و وصف كردن هستند ولى قابل ديدن نيستند، سومين مخلوق چيزى است از همه انواع محسوس ملموس، قابل چشيدن و قابل ديدن است، و خداوند تبارك و تعالى قبل از ابداع بوده است، زيرا قبل از خداوند- عزّ و جلّ- و همراه او چيز ديگرى نبوده است، و ابداع قبل از حروف بوده است و حروف چيز ديگرى غير از خود را نشان نمى‌دهند.

مأمون سؤال كرد: چطور غير از خود چيز ديگرى را نشان نمى‌دهند؟

حضرت فرمودند: زيرا، خداوند تبارك و تعالى آنها را براى معنى كنار هم جمع مى‌كند، وقتى چند حرف از آنها را مثلا چهار حرف يا پنج يا شش يا بيشتر يا كمتر را در كنار هم قرار مى‌دهد، براى معنايى است محدث و جديد كه قبلا نبوده است، عمران پرسيد: ما چگونه مى‌توانيم اين مطلب را (بهتر) بفهميم؟

حضرت فرمودند: توضيح اين مطلب چنين است كه وقتى مقصود تو از اين حروف، خود آنها باشد نه چيز ديگرى، آنها را جدا جدا ذكر مى‌كنى و ميگوئى: ا، ب، ت، ث، ج، ح، خ تا آخر. در اين صورت معنايى غير از خود