ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٣٢٦ - باب ١٢ باب مناظره حضرت رضا

و همچنين ابراهيم خليل الرّحمن ٧ آن زمان كه پرندگان را گرفت و تكّه تكّه نمود، و هر تكّه را بر كوهى نهاد و سپس آنها را فراخواند و آنها زنده شدند و به سوى او حركت كردند.

و نيز موسى بن عمران ٧ و هفتاد نفر همراهش كه از بين بنى اسرائيل انتخاب كرده بود و همراه او به كوه رفتند و گفتند: تو خدا را ديده‌اى، او را به ما نيز نشان بده، حضرت گفتند: من او را نديده‌ام، ولى آنان اصرار كرده گفتند:

«لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتَّى نَرَى اللَّهَ جَهْرَةً» (ما سخنان تو را تصديق نمى‌كنيم مگر اينكه بالعيان و آشكار خدا را ببينيم- سوره بقره آيه ٥٥) در نتيجه صاعقه‌اى آنان را سوزاند و نابود ساخت.

و موسى تنها ماند و به خدا عرضه داشت: خدايا! من هفتاد نفر از بنى اسرائيل را انتخاب كردم و بهمراه خود آوردم، و حال تنها برميگردم، چگونه ممكن است قومم سخنان مرا در مورد اين واقعه بپذيرند؟ اگر مى‌خواستى، هم من و هم آنان را قبلا از بين مى‌بردى، آيا ما را بخاطر كار نابخردان هلاك ميسازى؟ (مضمون آيه ١٥٥ سوره اعراف)، خداوند نيز آنان را پس از مرگشان زنده نمود.