ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ١٩٤ - باب ٨ اخبارى كه در صحت وفات موسى بن جعفر

را بعنوان معجزه امام اهمّيّت مى‌دهند، توجّه به اين نكته لازم است كه اساسا معجزات را خداوند بدرخواست أولياء خود و بدست آنان در مقام تحدّى و اثبات حجيّت آنان اجرا مى‌كند، و او يَفْعَلُ ما يَشاءُ يَحْكُمُ ما يُرِيدُ است، و بر هر چيز تواناست، و موسى بن جعفر عليهما السّلام با موسى بن عمران ٧ در إعجاز فرقى ندارند هر دو حجّت خدايند و داراى عصمت، لذا معجزه چندان مسأله‌اى نيست كه انسان براى اهميّت آن ناچار بپذيرفتن مطلبى نادرست و خلاف حقّ باشد. انتهى آنچه استاد غفّارى ديكته كردند. و العلم عند اللَّه».

٢- حسن بن محمّد بن بشّار از مردى از اهالى قطيعة الرّبيع كه سنّى مذهب و در عين حال راستگو بود نقل كرده است كه آن مرد چنين گفت: من بعضى از سادات را كه مردم إقرار به فضل و كمال آنها دارند، ديده‌ام ولى همانند او در فضل و تقوى و عبادت نديده‌ام، حسن بن محمّد گويد: گفتم: منظورت كيست؟ و او را چگونه ديدى؟ گفت: ما هشتاد نفر بوديم كه در نزد سندى بن شاهك جمع شديم و او ما را بر موسى بن جعفر [عليهما السّلام‌] وارد كرد و گفت: به اين مرد نگاه كنيد.

آيا براى او اتفاقى افتاده است؟ مردم مى‌پندارند كه نسبت به او كار خلافى انجام‌