ترجمه ارشاد شيخ مفيد - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢٤١ - فصل(١) نصوصى كه در باره امامت آن حضرت رسيده

است (آن كس كه تو ميخواهى)، همانا پدرم (جعفر بن محمد ٨) دست مرا گرفت و مرا كنار قبر پيغمبر ٦ برد و فرمود: پسر جان خداى عز و جل فرموده: «من در زمين جانشين قرار خواهم داد» (سوره بقره آيه ٣٠). و همانا خداوند وقتى سخنى گفت (و وعده داد) بدان وفا ميكند! (يعنى مطابق اين وعده خداوند هميشه در زمين جانشين از خداوند خواهد بود كه او امام مردم و حجت خدا است).

٣- و بسند ديگر از على بن يقطين روايت كرده كه گفت: من در خدمت حضرت موسى بن جعفر ٨ شرفياب بودم، پس آن حضرت بمن فرمود: اى على بن يقطين اين على آقاى فرزندان من است، آگاه باش من كنيه خودم را باو دادم.

و در روايت ديگرى است كه هشام بن حكم (كه در مجلس على بن يقطين بود و سخنان او را ميشنيد) دست بپيشانى خود زده گفت: چه فرمود؟ على بن يقطين گفت: بخدا آنچه گفتم از آن حضرت بهمان نحو شنيدم! هشام گفت: بخدا امر امامت پس از او بعلى بن موسى واگذار شده.

٤- و بسند ديگر از نعيم قابوسى روايت كرده كه گفت: حضرت موسى بن جعفر ٨ فرمود: فرزندم على بزرگترين فرزندان و برگزيده‌ترين ايشان و محبوبترين آنان است در پيش من و با من در جفر نگاه مى‌كند (معناى جفر در باب (١٢) گذشت) و نگاه نميكند در جفر جز پيغمبر يا وصى پيغمبر.