و بگو: مردم در آن روز كجا بخوردن و آشاميدن ميرسند (و چنان سرگرم حساب كردار خويشند كه بفكر نان و آب نخواهند بود)؟ امام باقر در پاسخ اين سخن فرمود: مردم در دوزخ سرگرم‌تر از روز رستاخيز خواهند بود و با اين حال از خوردن و آشاميدن غافل نيستند و (چنانچه خداوند فرموده: دوزخيان باهل بهشت) گويند: «بدهيد بما از آب يا از آنچه خدا روزيتان كرده». (سوره اعراف آيه ٥٠) هشام ديگر خاموش شده پاسخى نتوانست بگويد.

٦- و در روايات آمده كه نافع بن ارزق نزد امام باقر ٧ آمده پيش روى آن حضرت نشست و از مسائلى در حلال و حرام از آن جناب پرسش نمود.

امام ٧ در ضمن سخنان خود بنافع فرمود: بگو باين مارقه (يعنى خوارج) بچه چيز شما جدا شدن از امير المؤمنين ٧ را جايز دانستيد با اينكه بخاطر پيروى از او و تقرب بخدا در يارى او (پيش از جريان حكمين) خونهاى خويش در ركابش ريختيد؟ بتو خواهند گفت: او در باره دين خدا داور قرار داد (و گفت: دو نفر از دو لشكر انتخاب شوند و هر چه آن دو حكم كنند همگان پيروى كنند، و هر كه حكم دين خدا را بدست مردم بسپارد چنين كسى امام و پيشوا نيست و پيروى كردن از او جايز نيست)؟ پس بايشان بگو: (اين كار موجب نشود كه شما او را امام ندانيد در صورتى كه ما مى‌بينيم) خداى تعالى (كه خود دين را فرستاده) در شريعت پيغمبرش ٦ داورى بدو مرد از بندگانش سپرده در آنجا كه (در باره اختلاف ميان زن و شوهر) فرمايد: «پس بفرستيد داورى از خاندان مرد و داورى از خاندان زن تا اگر اراده سازش داشته باشند خداوند ميان ايشان سازش دهد» (سوره اعراف آيه ٣٥) و هم چنين رسول خدا ٦ در جريان جنگ بنى قريظة و تعيين سرنوشت آنان داورى بسعد بن معاذ داد، و داورى او را (چنانچه تفصيل آن در باب (٢) فصل (٤٦) از جلد اول گذشت) خداوند امضاء فرمود (پس واگذاردن داورى ببندگان خدا موجب دست برداشتن مردم از پيروى واگذارنده آن نخواهد شد، و پيش از اينكه على ٧ اين كار را بكند خدا و پيغمبر چنين كرده‌اند، و از اين گذشته امير المؤمنين ٧ آن دو را داور نكرد كه روى ميل خود داورى كنند).