ترجمه ارشاد شيخ مفيد - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٣٠٧ - باب(٣٣) در ذكر شمه از مناقب حضرت عسكرى

باب (٣٣) در ذكر شمه از مناقب حضرت عسكرى ٧ و نشانه‌هاى امامت و معجزات آن حضرت:

١- ابن قولويه (بسند خود) از حسن بن يحيى و ديگران روايت كرده كه گفته‌اند: احمد بن عبيد اللَّه بن خاقان متصدى املاك و خراج شهر قم بود (كه از طرف بنى عباس باين كار گماشته شده بود) پس روزى نام علويان و مذهبهاى آنان در مجلس او برده شد- و او مردى بود كه دشمنى سختى با اهل بيت عليهم السّلام داشت و انحراف بسيارى از اين خانواده داشت- با اين حال گفت: من مردى از علويين مانند حسن بن على (حضرت عسگرى) در وقار و آرامش و عفت و پاكدامنى و بزرگوارى در نزد خاندان خود نديده و نشناخته‌ام، و همه فاميل ايشان او را بر سالمندان و بزرگان خود مقدم ميداشتند، و هم چنين همه سرلشكران و وزيران و عموم مردم او را بر بزرگان و اشراف خود مقدم داشته جلو ميانداختند، و من روزى بالاى سر پدرم ايستاده بودم و آن روزى بود كه براى پذيرفتن مردم نشسته بود كه ناگاه دربانان آمده گفتند: ابو محمد ابن الرضا بر در خانه است!. پدرم بآواز بلند گفت: اجازه‌اش دهيد وارد شود.

من از آنچه از ايشان شنيدم و از جرأت آنان كه در حضور پدرم مردى را بكنيه نام مى‌برند تعجب‌