ترجمه ارشاد شيخ مفيد - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ١٦٥ - باب(٩) در ذكر امام پس از حضرت على بن الحسين

ببرادران و آنان كه بأو رو مى‌آوردند و اميدواران بكرمش و آرزومندان خسته نمى‌شد.

١١- و از آن حضرت ٧ روايت شده كه از پدرانش عليهم السّلام روايت فرموده كه رسول خدا ٦ ميفرمود: سخت‌ترين كارها سه چيز است: (١) همدردى با برادران (دينى) در مال.

(٢) حق دادن بمردم از طرف خودت (يا ميان خود و مردم بانصاف قضاوت كردن) (٣) ذكر خداوند در هر حال.

١٢- اسحاق بن منصور گويد: از حسن بن صالح شنيدم كه ميگفت: از امام باقر ٧ شنيدم ميفرمود: آميخته نشده است چيزى بچيزى كه بهتر باشد از آميخته شدن حلم و بردبارى بعلم و دانش.

١٣- و از آن جناب پرسيدند از حديثى كه بطور ارسال نقل فرمايد و اسناد بكسى ندهد (كه آن حديث چگونه است)؟ فرمود: هر گاه من حديثى گفتم و اسناد بكسى ندهم، پس سند من در آن حديث پدرم مى‌باشد كه او از پدرش از جدش از رسول خدا ٦ از جبرئيل از خداى عز و جل آن را نقل فرموده.

١٤- و از سخنان آن حضرت ٧ است كه ميفرمود: گرفتارى مردم بر ما بزرگ است (زيرا) اگر ايشان را بخوانيم سخنمان را نمى‌پذيرند، و اگر ايشان را واگذاريم بديگرى جز ما راهنمائى نشوند.

١٥- و نيز ميفرمود: چه ايراد و ناخوشى مردم از ما دارند؟ (با اينكه) ما خاندان رحمت، و شجره نبوت، و معدن حكمت، و جاى آمد و شد فرشتگان، و جاى فرود آمدن وحى الهى هستيم؟ (يعنى با اين همه، وجه كراهت داشتن مردم از ما معلوم نيست؟).