ترجمه روضة کافي شيخ کليني - آژير، حميد رضا - الصفحة ٣٣ - توصيههاى اخلاقى امام صادق عليه السلام به پيروان خود
هستند كه به دلخواه و سليقه و رأى و قياس عمل كنند تا آنكه شيطان به درون آنها راه مىيابد، چه آنان اهل ايمان در علم قرآن را نزد خدا، كافر قلمداد كردهاند و گمراهان در علم قرآن را نزد خدا، مؤمن تلقّى كردهاند و بسيارى از امور حلال را حرام و بسيارى از امور حرام را حلال گردانيدهاند. اين است اصل ميوه هوى و هوس ايشان و حال آنكه رسول خدا پيش از مرگش به آنها سفارش كرده بود و آنها در برابر گفتند: پس از آنكه خداوند عزّ و جلّ رسول خدا را از ما ستاند بر ما رواست كه بدان چه مردم خواهند عمل كنيم و اينك خداوند، پيامبر را از ما گرفته، پيامبرى كه به ما سفارش كرده و فرمانمان داده، اگر چه خواست مردم مخالف نظر خدا و رسولش باشد.
و هيچ كس بر خدا جسورتر و گمراهى او آشكارتر نيست از كسى كه اين روش را در پيش رو بگيرد و پيش خود چنين پندارد كه اين كار براى او رواست. بخدا سوگند حق خداست بر مردم كه او را در زمان زندگى محمّد صلّى اللَّه عليه و اله و سلّم و پس از مرگ او فرمانش برند و پيروىاش كنند. آيا كسى از اين دشمنان خدا كه با محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم اسلام آورده مىتواند گمان كند كه پيامبر به قول و رأى و قياس خود عمل مىكرد؟ اگر بگويد آرى بر خدا دروغ بسته و در گمراهى ژرف افتاده است، و اگر بگويد نه هيچ كس نبايد به رأى و دلخواه و قياس خود عمل كند و چنين كسى عليه خود اعتراف كرده و او از كسانى است كه گمان مىكند خداوند پس از مرگ رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم خدا اطاعت و پيروى نمىشود و حال آنكه خداوند مىفرمايد: وَ ما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَ فَإِنْ ماتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلى أَعْقابِكُمْ وَ مَنْ يَنْقَلِبْ عَلى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَضُرَّ اللَّهَ شَيْئاً وَ سَيَجْزِي اللَّهُ الشَّاكِرِينَ[١]. اين از آن روست كه بدانيد خداوند در زمان حيات و ممات محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم اطاعت و پيروى مىشود، و همان گونه كه هيچ كس از مردم در زمان حيات محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم نمىتوانسته به هوس و رأى و قياس مخالف با محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم عمل كند، در زمان مرگ او نيز
[١]« و محمّد، جز فرستادهاى كه پيش از او[ هم] پيامبرانى[ آمده و] گذشتند، نيست. آيا اگر او بميرد يا كشته شود، از عقيده خود بر مىگرديد؟ و هر كس از عقيده خود بازگردد، هيچ زيانى بخدا نمىرساند، و به زودى خداوند، سپاسگزاران را پاداش مىدهد»( سوره آل عمران/ آيه ١٤٤).