ترجمه روضة کافي شيخ کليني - آژير، حميد رضا - الصفحة ٨٢ - تفسير آياتى از سوره غاشيه و اشاره به موضع مردم به هنگام ظهور
تفسير: وَ الْقَمَرِ إِذا تَلاها[١] چيست؟ فرمود: امير المؤمنين عليه السّلام است كه پس از پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم مىآيد و پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم دانش را بكمال در او مىدمد. راوى مىگويد: عرض كردم مقصود از: وَ اللَّيْلِ إِذا يَغْشاها[٢] چيست؟ فرمود: امامان ستم هستند كه در برابر خاندان پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم خودرأيى مىكنند، و در جايى مىنشينند، كه خاندان پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم از ايشان به آن شايستهتر هستند و دين خدا را، با ستم و ظلم بپوشانند و خداوند كار ايشان را حكايت كرده مىفرمايد: وَ اللَّيْلِ إِذا يَغْشاها[٣]. راوى مىگويد پرسيدم: مقصود از:
وَ النَّهارِ إِذا جَلَّاها[٤] چيست؟ پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود: مقصود از آن امام بر حق از نژاد فاطمه عليها السّلام است كه از دين رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم پرسش مىشود و آن را براى كسى كه پرسيده است روشن مىكند و خداوند از گفتار او حكايت مىكند.
تفسير آياتى از سوره غاشيه و اشاره به موضع مردم به هنگام ظهور
[١٣] محمّد به نقل از پدرش مىگويد: به امام صادق عليه السّلام عرض كردم مقصود از: هَلْ أَتاكَ حَدِيثُ الْغاشِيَةِ[٥] چيست؟ فرمود: يعنى امام قائم عليه السّلام آنها را با شمشير فرا گيرد. او مىگويد: در باره آيه وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خاشِعَةٌ[٦] از امام عليه السّلام پرسش كردم و امام عليه السّلام فرمود:
يعنى فروتن و زبون هستند و توانايى سرباز زدن ندارند. او مىگويد: عرض كردم عامِلَةٌ يعنى چه؟ فرمود: يعنى عمل كند به آنچه خدا دستور نداده است. او مىگويد:
عرض كردم: ناصِبَةٌ يعنى چه؟ فرمود: يعنى جز امام بر حق را به حكومت وادارند. او مىگويد: عرض كردم: تَصْلى ناراً حامِيَةً يعنى چه؟ فرمود: به آتش جنگ در دنيا به هنگام ظهور امام قائم عليه السّلام و در آخرت به آتش سوزان دوزخ.
[١]« سوگند به مه چون پى[ خورشيد] رود»( سوره شمس/ آيه ٢).
[٢].« سوگند به شب چون پرده بر آن پوشد»( سوره شمس/ آيه ٤).
[٣]« سوگند به شب چو پرده بر آن پوشد»( سوره شمس/ آيه ٤).
[٤]« سوگند به روز چون[ زمين را] روشن گرداند»( سوره شمس/ آيه ٣).
[٥]« آيا خبر« غاشيه» به تو رسيده است؟»( سوره غاشيه/ آيه ١).
[٦]« در آن روز، چهرههايى زبونند»( سوره غاشيه/ آيه ٢).