فرمود: اى ابو محمّد همانا خداوند عزّ و جل فرشتگانى دارد كه گناهان را از گردن شيعيان ما فرو ريزند چنان كه باد، برگ درخت را در فصل خزان، و اين است كه خداوند مى‌فرمايد: الَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَ مَنْ حَوْلَهُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَ يَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِينَ آمَنُوا[١].

امام عليه السّلام فرمود: اى ابا محمّد! همانا خداوند در كتابش شما را ياد كرده فرموده است:

مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجالٌ صَدَقُوا ما عاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضى‌ نَحْبَهُ وَ مِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَ ما بَدَّلُوا تَبْدِيلًا[٢]. همانا شما به آنچه خدا در باره دوستى و ولايت ما، از شما پيمان گرفته وفا كرديد و شماييد كه ديگرى را به جاى ما نگرفتيد، و اگر وفا نكرده بوديد، خدا شما را هم نكوهش مى‌كرد چنانچه آنها را نكوهش كرد، آنجا كه مى‌فرمايد: وَ ما وَجَدْنا لِأَكْثَرِهِمْ مِنْ عَهْدٍ وَ إِنْ وَجَدْنا أَكْثَرَهُمْ لَفاسِقِينَ‌[٣]. اى ابا محمّد! آيا شادت كردم؟

ابو محمّد گفت: قربانت گردم بر شاديم بيفزايى. امام عليه السّلام فرمود: اى ابا محمّد! دوستان در آن روز با همديگر دشمن باشند، جز پرهيزكاران. بخدا سوگند كه خداوند در اين آيه جز شما را مراد نكرده است. اى ابا محمّد! آيا ترا شاد كردم؟ ابو محمّد گفت: بر شاديم بيفزاى.

حضرت عليه السّلام فرمود: همانا ما و شيعيان ما و دشمنان‌مان را، خداوند در آيه‌اى از قرآن ياد

[١]« كسانى كه عرش‌[ خدا] را حمل مى‌كنند، و آنها كه پيرامون آنند، به سپاس پروردگارشان تسبيح مى‌گويند و به او ايمان دارند و براى كسانى كه گرويده‌اند طلب آموزش مى‌كنند»( سوره مؤمن/ آيه ٧).

[٢]« از ميان مؤمنان مردانى‌اند كه با آنچه با خدا عهد بستند صادقانه وفا كردند. برخى از آنان به شهادت رسيدند و برخى از آنها در[ همين‌] انتظارند و[ هرگز عقيده خود را] تبديل نكردند»( سوره احزاب/ آيه ٢٣).

[٣]« و در بيشتر آنان عهدى‌[ استوار] نيافتيم و بيشترشان را جدّا نافرمان يافتيم»( سوره اعراف/ آيه ١٠٢).