ريشه دور افتند و به شاخه بچسبند و پيروزى را از غير راه آن بطلبند. هر گروهى از آنها به شاخه‌اى بچسبد و در برابر هر بادى كه بوزد با آن از اين سو به آن سو مى‌روند، با اينكه خداوند به زودى اين مردم گمراه را، براى بدترين روز گرفتارى بنى اميّه گرد هم جمع مى‌كند، چنان كه خداوند در فصل پاييز ميان پاره‌هاى ابر الفت مى‌افكند و چونان ابر متراكمى به هم پيوندشان مى‌دهد، سپس درها را به روى آنها مى‌گشايد و از خيزگاه سيل وار سرازير مى‌شوند، چونان سيل ويران كن باغهاى يمن، كه سيل عرم بود و يك دسته موش براى ويران كردن آن سدّ برانگيخته شدند، و از آن تپّه‌اى هم بر جاى نماند و كوه در هم پكيده، راه را بر آن نبست. خداوند آنان را در دل دشتها پراكنده ساخت، و همچون چشمه‌سارهايى بر روى زمين جارى كرد و آشكارشان نمود، و با آنها حقوق مردمى را از ديگران باز مى‌ستاند، و مردمى را براى آواره كردن بنى اميّه در سرزمين ديگران اسكان مى‌دهد، و براى اينكه بر آنچه غصب كرده‌اند مسلّط شوند خداوند به وسيله آنها ركنى را لرزان مى‌سازد و آنها را زير سنگهاى ارم و بلاد شام، درهم مى‌شكند و بلاد خرم زيتون را از آنها مى‌ستاند و سوگند به آنكه دانه را مى‌شكافد و گياه را مى‌روياند و حيوان را مى‌آفريند و انسان و حيوان را برمى‌آورد، هر آينه اينكه گفتم خواهد بود، از آن روست كه گويى من اينك شيهه اسبان و چكاچك شمشيران را به گوش مى‌شنوم.

بخدا سوگند هر آنچه در دست آنهاست پس از آنكه در بلاد برترى و تسلّط يافتند آب شود چنان كه دنبه، روى آتش، و هر كس از آنها بميرد گمراه مرده است، و كار هر كه از آنها برود، به آستان خداوند عزّ و جل مى‌كشد و خداوند سبحان توبه هر كه را خواهد پذيرد، و اميد مى‌رود خداوند شيعيان مرا پس از پراكندگى گرد آورد براى بدترين روزى كه در پيش دارند. هيچ كس نسبت بخداوند سبحان اختيارى ندارد و اختيار هر امرى از آن خداست.

اى مردم! كسانى كه خود را به ناحق به امامت منتسب مى‌كنند فراوانند، و اگر شما در باره حقّ تلخ يك ديگر را به خوارى نكشانيد و در تحقير باطل، سستى نكنيد كسى كه همچون شما نيست بر شما جسارت نمى‌يابد و نيرومندى بر شما سيطره نمى‌يابد و اطاعت‌