ترجمه روضة کافي شيخ کليني - آژير، حميد رضا - الصفحة ٤٢٩ - تفسير و تأويل برخى آيات

كه: مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَيْرٌ مِنْها ...[١]، كه خدا او را به بهشت مى‌برد، و همين است مفهوم اين سخن پروردگار كه: قُلْ ما سَأَلْتُكُمْ مِنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْ‌ ...[٢]، يعنى مزد همان دوستى كه جز آن را از شما نخواستم از آن خودتان باشد كه به وسيله آن رهبرى شويد و از عذاب روز رستاخيز نجات يابيد. و از آن سو، به دشمنان خدا كه دوستان شيطان و اهل تكذيب و انكارند فرمود: قُلْ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ وَ ما أَنَا مِنَ الْمُتَكَلِّفِينَ‌[٣]، يعنى متكلّف و زورگو نباشم اگر از شما چيزى بخواهم كه اهل آن نيستيد. در اين هنگام منافقان به يك ديگر گفتند: آيا محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم را بس نيست كه بيست سال تمام ما را تحت قدرت خويش كشانده، و اينك مى‌خواهد خاندان خود را هم بر گردن ما سوار كند و لذا گفتند:

اين سخن را خداوند نازل نفرموده است و اين را از پيش خود بافته و مى‌خواهد خاندانش را برگردن ما سوار كند، و اگر محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم كشته شود و يا بميرد ما اين منصب را از خاندانش خواهيم ستاند و ديگر هرگز اجازه نخواهيم داد دوباره قدرت به دست آنها بيفتد. و خداى عزّ و جلّ خواست تا آنچه را از آنها در سينه‌هاى خود پنهان كرده و تصميم بدان گرفته‌اند به پيغمبرش اعلان كند، و اين مطلب را در كتاب خويش قرآن بگنجاند و فرمود: أَمْ يَقُولُونَ افْتَرى‌ عَلَى اللَّهِ كَذِباً فَإِنْ يَشَإِ اللَّهُ يَخْتِمْ عَلى‌ قَلْبِكَ‌ ...[٤]، و مى‌فرمايد: اگر بخواهم وحى را باز دارم تا به فضيلت و دوستى خاندانت لب نگشايى، و به دنبال آن خداى عزّ و جلّ مى‌فرمايد: ... وَ يَمْحُ اللَّهُ الْباطِلَ وَ يُحِقُّ الْحَقَّ بِكَلِماتِهِ‌ [يقول: الحق لاهل بيتك الولاية] إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ[٥]. مى‌فرمايد: يعنى [داناست‌] بدان دشمنى و ستمى كه پس از تو نسبت به خاندانت در سينه‌هاى خويش نهان‌

[١]« هر كه كار نيك بياورد پاداشى بهتر از آن دارد»( سوره نمل/ آيه ٨٩).

[٢]« بگو هر آنچه مزد از شما خواستم از آن خودتان باشد»( سوره سبأ/ آيه ٤٧).

[٣]« بگو من از شما مزدى نخواهم و از متصنّعان نيستم»( سوره ص/ آيه ٨٦).

[٤]« يا مى‌گويند كه بر خدا دروغ مى‌بندند، اگر خدا بخواهد بر دل تو مهر مى‌زند»( سوره شورى/ آيه ٢٤).

[٥]« و خدا به كلمات خود باطل را محو مى‌كند و حق را ثابت مى‌گرداند[ ميگويد: حق براى اهل بيت تو همان ولايت است‌] او به هر چه در دلها مى‌گذرد داناست»( سوره شورى/ آيه ٢٤).