ترجمه روضة کافي شيخ کليني - آژير، حميد رضا - الصفحة ٢٩٨ - ادامه داستان قوم صالح عليه السلام در قرآن

در كرامت خداوند

[٣٦٠] على بن عطيّه مى‌گويد: در محضر امام صادق عليه السّلام بودم كه مردى از آن حضرت پرسيد: اگر مردى از سر خشم كارى كند آيا خداوند او را به كيفر مى‌گيرد؟ حضرت فرمود: خداوند كريمتر از آن است كه بنده‌اش را در بن‌بست بگذارد.

خير و بركت در زندگى و مرگ پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم‌

[٣٦١] محمد بن ابى حمزه و گروهى ديگر از امام صادق عليه السّلام نقل مى‌كنند كه پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود: همانا براى شما در زندگى من خير و بركت است چنان كه در مردنم. عرض كردند:

اى پيامبر! خير و بركت در زندگيت را دانستيم ولى در مردنت چگونه براى ما خير نهفته است؟ فرمود: در زندگى‌ام كه خداوند فرموده است: وَ ما كانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَ أَنْتَ فِيهِمْ‌ ...[١]، و اما در مردنم اين گونه است كه اعمال شما بر من عرضه شود و من براى شما آمرزش بطلبم.

دروغ پردازى بعضى از منتسبين به شيعه‌

[٣٦٢] هشام بن سالم مى‌گويد: امام صادق عليه السّلام فرمود: همانا برخى از كسانى كه خود را به شيعه منتسب مى‌دانند تا آن جا به دروغ مى‌پردازند كه شيطان به دروغ ايشان نيازمند است.

امام سجّاد عليه السّلام در زيارت قبر پدر

[٣٦٣] ابو حمزه مى‌گويد: نخستين بارى كه من على بن الحسين عليه السّلام را شناختم روزى بود كه ديدم مردى از باب الفيل [مسجد كوفه‌] داخل شد و چهار ركعت نماز گزارد. من در

[١]« و مادامى كه تو در ميان ايشان هستى هر آينه خداوند آنها را عذاب نمى‌كند»( سوره انفال/ آيه ٣٣).