ترجمه روضة کافي شيخ کليني - آژير، حميد رضا - الصفحة ١٦٨ - اندرز امام صادق عليه السلام به حفص بن غياث

غورث! چه كسى تو را از تيغ من مى‌رهاند؟ او گفت: بخشش و كرم تو اى محمّد.

پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم او را رها كرد و برخاست و او مى‌رفت، در حالى كه مى‌گفت: بخدا سوگند تو از من بهتر و بخشنده‌ترى.

اندرز امام صادق عليه السّلام به حفص بن غياث‌

[٩٨] حفص بن غياث مى‌گويد كه امام صادق عليه السّلام فرمود: اگر مى‌توانيد كه شناخته نشويد همين كار را كنيد. بر تو باكى نيست كه مردم تو را ستايش نكنند و باز هم بر تو باكى نيست كه پيش از مردم نكوهيده باشى هر گاه نزد خدايت روسفيد و ستوده باشى. امير المؤمنين عليه السّلام مى‌فرمود: دنيا مزيّتى ندارد مگر براى دو كس: كسى كه هر روز يك كردار نيك بر اعمالش بيفزايد و كسى كه با توبه و بازگشت آماده مرگ خود گردد. و چه موقع امكان توبه خواهد يافت كه بخدا سوگند اگر آن قدر سجده كند كه گردنش قطع گردد، خداوند عزّ و جلّ جز به ولايت ما اهل بيت، عملى از او را نخواهد پذيرفت.

آگاه باش كه هر كس حق ما را بشناسد و اميد پاداش به وسيله ما را دارد به همان شش هفت سير خوراك روزانه و جامه‌اى كه عورت او را بپوشد و آنچه براى او سرپوشى باشد خشنود است و ايشان با همين زندگى هم، ترسان و هراسانند و دوست دارند كه بهره آنها از دنيا همين باشد، و خداوند سبحان هم ايشان را در قرآن خود چنين توصيف فرموده:

وَ الَّذِينَ يُؤْتُونَ ما آتَوْا وَ قُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ[١]، و بخدا سوگند كه ترسشان از راه شك و ترديد در عقيده و مذهبى كه دارند نيست، اما هراس از آن دارند كه مبادا در دوستى و طاعت ما كوتاهى كرده باشند.

سپس فرمود: اگر توانى كه از خانه‌ات برون نيايى چنين كن، زيرا در صورت بيرون شدن از خانه بر عهده دارى كه غيبت نكنى، دروغ نگويى، حسد نورزى، خودنمايى نكنى و از ريا و سستى در امر دين بپرهيزى.

[١]« و كسانى كه آنچه را دادند[ در راه خدا] مى‌دهند در حالى كه دلهايشان ترسان است»( سوره مؤمنون/ آيه ٦٠).