ترجمه روضة کافي شيخ کليني - آژير، حميد رضا - الصفحة ١٦٩ - اندرز امام صادق عليه السلام به حفص بن غياث

سپس فرمود: خانه مؤمن چه نيكو صومعه و عبادتگاهى است كه در آن نگاهش و زبانش و جان و فرجش در امان است. همانا هر كه نعمت الهى را به دل دريابد از سوى خداوند عزّ و جلّ سزاوار فزونى نعمت گردد پيش از آنكه زبان به شكر گشايد، و هر كه باور يابد كه از ديگران برتر است از مستكبران باشد. من به ايشان عرض كردم: و اگر نظرش اين باشد كه با ديدن گنه‌آلوده، بودن او و سلامت خويش، بدو برترى دارد؟

امام عليه السّلام فرمود: هيهات هيهات، شايد گناه او آمرزيده شود و تو بازداشت شوى و به حسابت رسند. آيا داستان جادوگران موسى عليه السّلام را نخوانده‌اى؟ سپس فرمود: چه بسا كسى كه فريفته شده است به نعمتى كه خدا به او داده و كسى كه از پرده پوشى خدا از وى غافل است و كسى كه مدح و ستايش مردم او را گول زده است.

سپس فرمود: همانا من اميد نجات دارم براى كسى كه از اين امّت حق ما را بشناسد مگر براى سه كس: يار سلطانى ستمگر، شخص هوى پرست و آنكه آشكارا تبهكارى كند، و سپس اين آيه را تلاوت فرمود: قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ‌[١]، و فرمود: اى حفص! دوستى از ترس بهتر است، و سپس فرمود: بخدا سوگند هر كه دنيا را دوست بدارد و به كسى جز ما دوستى ورزد خدا را دوست نداشته است، و هر كه حق ما را شناسد و دوستمان دارد خداوند تبارك و تعالى را دوست داشته است. در اين هنگام مردى گريست و امام عليه السّلام فرمود: آيا مى‌گريى؟ اگر اهل آسمانها و زمين همگى به درگاه خداوند زارى كنند كه تو از آتش رهايى يابى و به بهشت درآيى شفاعتشان در باره تو پذيرفته نيفتد [پس اگر دلت زنده باشد تو در آن حال از خداوند بيش از همه مردم بترسى‌] و سپس به او فرمود: اى حفص! دنبال و پيرو باش و سرور نباش، اى حفص! پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم مى‌فرمود: هر كه از خدا ترسد زبانش به لكنت افتد. سپس فرمود: در حالى كه موسى بن عمران عليه السّلام يارانش را پند مى‌داد ناگاه مردى برخاست و پيراهنش را چاك زد و خداوند عزّ و جلّ وحى كرد كه: اى موسى! به وى بگو پيراهن خود را مدر، بلكه دلت را برايم‌

[١]« بگو: اگر خدا را دوست داريد از من پيروى كنيد تا خدا دوستتان بدارد»( سوره آل عمران/ آيه ٣١).