حق ندارد به هوس و رأى و قياس خود عمل كند. و مى‌فرمايد: دستهاى خود را در نماز براى تكبيرة الاحرام بيش از يك بار بلند نكنيد، زيرا مردم شما را بدان شناخته‌اند و حول و قوه‌اى نيست جز بخدا. و فرمود: به درگاه خدا بسيار دعا كنيد، زيرا خدا آن بنده مؤمن را دوست دارد كه به درگاهش دعا كند و خدا به بندگان مؤمن خود وعده اجابت داده است و خدا دعاى مؤمنان را، به روز رستخيز بخشى از عملشان سازد و در بهشت بدان بيفزايد، پس بسيار ياد خدا كنيد تا آنجا كه توانيد، در هر ساعتى از ساعات شب يا روز، زيرا خدا فرمان داده است او را ياد كنند و خدا هم به ياد مؤمنى است كه در ياد اوست و بدانيد كه خدا بندگان مؤمن خويش را ياد نكند، مگر كسى را كه به خير او را ياد كند، پس خود را به كوشش در عبادتش واداريد، زيرا هر چيزى از سوى خدا به كوشش در طاعتش فراهم آيد و نيز به اجتناب از آنچه در ظاهر و باطن قرآن حرام كرده. خداوند مى‌فرمايد:

وَ ذَرُوا ظاهِرَ الْإِثْمِ وَ باطِنَهُ‌[١]. و بدانيد كه هر آنچه خدا دستور به اجتناب از آن داده حرامش نموده.

و از آثار و فرمانهاى پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و روش او پيروى كنيد و بدان عمل نماييد و از پسند و رأى خود پيروى نكنيد تا گمراه شويد، زيرا گمراه‌ترين مردم در نزد خدا كسى است كه پيرو پسند و رأى خود باشد آن هم بى‌هيچ هدايتى از سوى خدا. و تا توانيد به خويش نيكى كنيد، زيرا اگر نيكى كنيد به خود كرده‌ايد و اگر بدى كنيد در حق خويش روا داشته‌ايد. و با مردم به مدارا برخيزيد و آنها را بر خويش مسلّط نسازيد تا اين چنين خدا را هم فرمان برده باشيد. بپرهيزيد از اينكه به دشمنان خدا دشنام دهيد آن هنگام كه دشنام مى‌شنويد كه آنها نيز بدون آگاهى بخدا دشنام خواهند داد، و شما را زيبنده است كه بدانيد حدّ دشنام بخدا كدام است، همانا هر كه به اولياء خدا دشنام دهد بخدا دشنام داده است، و چه كسى پيش خدا ستمگرتر است از كسى كه وسيله دشنام بخدا و اولياء خدا را فراهم سازد، پس آرام آرام از او امر الهى پيروى كنيد و حول و قوّه‌اى نيست مگر بخدا.

[١]« و گناه آشكار و پنهان را رها كنيد»( سوره انعام/ آيه ١٢٠).