درآمدى بر پيشگيرى از اعتياد با رويكرد اسلامى - پسنديده، عباس - الصفحة ١٦٣ - الف هيجانات حسى و مادى
ويژگىهاى همسر شايسته را اين دانسته كه نگاه به چهره او سرورآور باشد[١] و بيان مىدارد كه وقتى مرد به صورت زنش و زنش به صورت او نگاه كند، خداوند به هر دوى آنها نظر رحمت مىكند و هنگامى كه دستان همديگر را بگيرند، گناهانشان از لابهلاى انگشتانشان فرو مىريزد.[٢] البته همسر، مىتواند بُعد جنسى نيز داشته باشد كه در اين صورت، ديدن همسر زيبا، داراى لذّت دو بُعدى «بينايى- جنسى» است.
خوردن و آشاميدن نيز از ديگر ابعاد انسان است كه لذّت خاص خود را دارد. طبخ و آمادهسازى غذاها و نوشيدنىهايى كه مورد علاقه اعضاى خانواده است، مىتواند به نشاط و شادابى آنها كمك كند. غذاهاى لذيذ و خوشمزه، اين بُعد از لذّتجويى اعضاى خانواده را ارضا مىكند و بدين طريق، موجب سرور و نشاط آنان مىگردد. خوردن و آشاميدن داراى مصاديقى در روايات است كه به آنها اشاره مىشود.
يك. عسل. غذايى مقوّى است كه خداوند متعال آن را مايه شفا دانسته است.[٣] از مصاديق تغذيه سالمى است كه باعث انبساط خاطر و نشاط انسان مىگردد. امام على (ع) عسل را نشاطآفرين مىداند.[٤]
دو. هليم. در سفارشهاى اميرمؤمنان (ع) در مسئله تغذيه بر خوردن هليم[٥] تأكيد شده است؛ زيرا اين نوع غذا در زمره غذاهايى است كه باعث نشاط چهل روزه در عبادت مىگردد.[٦]
[١].
إِنَّ مِنَ الْقِسْمِ الْمُصْلِحِ لِلْمَرْءِ الْمُسْلِمِ أَنْ يكونَ لَهُ الْمَرْأَةُ إِذَا نَظَرَ إِلَيهَا سَرَّتْهُ .. ( همان، ج ٥، ص ٣٢٧).[٢].
إذا نَظَرَ العَبدُ إلى وَجهِ زَوجِهِ ونَظَرَت إليهِ، نَظَرَ الله إليهِمَا نَظَرَ رَحمةٍ، فإذا أَخذَ بِكَفِّهَا وأَخَذَت بِكَفِّهِ، تَسَاقَطَت ذُنُوبُهُما مِن خِلالِ أَصَابِعِهِمَا ( مسند زيد، ص ٣٠٢؛ كنز العمّال، ج ١٦، ص ٢٧٦، ح ٤٤٤٣٧).[٣].( يَخْرُجُ مِنْ بُطُونِها شَرابٌ مُخْتَلِفٌ أَلْوانُهُ فِيهِ شِفاءٌ لِلنَّاسِ)( سوره نحل، آيه ٦٩).
[٤].
الْعَسَلُ نُشْرَة؛ عسل مايه نشاط است( نهج البلاغه، حكمت ٤٠٠).[٥]. هليم يا همان هريسه كه به غلط با املاى« حليم» نوشته مىشود، غذايى است كه از پختن گندم و گوشت و كوبيدن آنها به دست مىآيد( ر. ك: فرهنگ معين).
[٦]. امام على( ع):
عَلَيْكُمْ بِالْهَرِيسَةِ فَإِنَّهَا تُنْشِطُ لِلْعِبَادَةِ أَرْبَعِينَ يَوْماً وَ هِيَ مِنَ الْمَائِدَةِ الَّتِي أُنْزِلَتْ عَلَى رسول الله( ص) ( الكافى، ج ٦، ص ٣١٩، ح ١).