درآمدى بر پيشگيرى از اعتياد با رويكرد اسلامى - پسنديده، عباس - الصفحة ١٧١ - سه ايمان و باور صادق به خدا

دوستداران خدا[١] و اهل تقوا و يقين‌[٢] مى‌گردد كه هر يك را مى‌توان به بعدى از ابعاد نشاط اشاره دانست. از اين رو، پيامبر خدا (ص) اين گونه به در گاه خداوند متعال دعا مى‌كند:

خداوندا! ما را به كار خودت سرگرم بدار ... و [ما را] بر نعمت‌هايت، سپاس‌گزار و از يادت، لذّت بَرنده قرار بده.[٣] آنچنان نقش ياد خدا اساسى است كه بدون آن نمى‌توان انتظار نشاط داشت. غفلت از ياد خدا موجب «خود فراموشى»[٤] و «قساوت قلب»[٥] و «مردن دل»[٦] مى‌گردد. از اين رو، خداوند متعال به عنوان آفريننده انسان- كه بيشترين آگاهى را از ماهيت او دارد-، تصريح مى‌فرمايد كه: (و هر كس از ياد من روى گرداند، زندگى سختى خواهد داشت).[٧]

سه. ايمان و باور صادق به خدا

ايمان، از ديگر عوامل ارتباط با خدا و التذاذ معنوى است. در ادبيات دين، از چيزى به نام «حلاوت ايمان» ياد شده است.[٨] آنچه اين جا مهم است اين كه اين شيرينى، مربوط به لذّت‌هاى معنوى انسان است كه مى‌تواند نشاط روحى و روانى را براى انسان به ارمغان بياورد. اين شيرينى چنان لذّتى دارد كه هر كس آن را

---

[١]. امام على( ع):

الذِّكرُ لَذَّةُ المُحِبّينَ‌ ( غرر الحكم، ح ٦٧٠؛ عيون الحكم والمواعظ، ص ٣٢، ح ٥٤٥).

[٢]. امام على( ع):

ذِكرُ الله مَسَرَّةُ كُلِّ مُتَّقٍ، ولَذَّةُ كُلِّ موقِنٍ‌ ( غرر الحكم، ح ٥١٧٤؛ عيون الحكم والمواعظ، ص ٢٥٦، ح ٤٧٤٥).

[٣].

اللّهُمَّ اجعَلنا مَشغولينَ بِأَمرِكَ ... شاكِرينَ عَلى نَعمائِكَ، مُتَلَذِّذينَ بِذِكرِكَ‌ ( جامع الأخبار، ص ٣٦٤، ح ١٠١٣؛ بحار الأنوار، ج ٩٥ ص ٣٦٠، ح ١٦).

[٤].( وَ لا تَكُونُوا كَالَّذِينَ نَسُوا اللَّهَ فَأَنْساهُمْ أَنْفُسَهُمْ أُولئِكَ هُمُ الْفاسِقُونَ)( سوره حشر، آيه ١٩).

[٥].

الكافي عن عليّ بن عيسى رفعه: إنَّ موسى( ع) ناجاهُ الله تَبارَكَ وتَعالى فَقالَ لَهُ في مُناجاتِهِ: ... يا موسى، لا تَنسَني عَلى كُلِّ حالٍ، ولا تَفرَح بِكَثرَةِ المالِ؛ فَإِنَّ نِسياني يُقسِي القُلوبَ، ومَعَ كَثرَةِ المالِ كَثرَةُ الذُّنوبِ‌ ( الكافى، ج ٨، ص ٤٢- ٤٥، ح ٨؛ تحف العقول، ص ٤٩٣. نيز، ر. ك: الكافى، ج ٢، ص ٤٩٧، ح ٧؛ علل الشرائع، ص ٨١، ح ٢؛ الخصال، ص ٣٩، ح ٢٣).

[٦]. امام صادق( ع):

فيما ناجَى الله بِهِ موسى( ع)، قالَ: يا موسى، لا تَنسَني عَلى كُلِّ حالٍ؛ فَإِنَّ نِسياني يُميتُ القَلبَ‌ ( الكافى، ج ٢، ص ٤٩٨، ح ١١؛ بحار الأنوار، ج ١٣، ص ٣٤٤، ح ٢٤).

[٧].( وَ مَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكاً)( سوره طه، آيه ١٢٤).

[٨]. ر. ك: ميزان الحكمة، ج ٨، ص ١٥٦( حلاوة الايمان).