موجب تماس آب با پوست بدن مى‌شود و لذّتى مربوط به حسّ لامسه به شمار مى‌رود. اين امر، فرح‌بخش است و موجب نشاط براى فرد مى‌گردد. در حالات اميرمؤمنان (ع) نقل شده است كه ايشان در شب‌هاى سرد، بدن خود را شستشو مى‌دادند (غسل مى‌كردند) تا حالت نشاط به وجود آيد. ايشان اين حالت را براى نزديك شدن به محبوب و نماز شب مى‌خواستند.[١] البته نبايد فراموش كرد كه تماس بدن با آب، غير از شنا كردن است. شنا مى‌تواند بُعد ورزشى نيز پيدا كند كه در اين صورت، دو بُعد خواهد داشت: تماس بدن با آب و ورزش.

عبارت‌هاى‌ «وَالنَّظَرِ إلَى الخُضرَةِ (نگاه به سبزه)» و «وَالنَّظَرِ إلَى المَرأَةِ الحَسناءِ (نگاه به زن زيباروى)»، ناظر به بُعد بينايى و لذّت آن است. ديدن، بُعد ديگرى از انسان است كه لذّت خاص خود را دارد و مى‌تواند بر نشاط و شادابى اثر بگذارد. اين جا صحبت از زيبايى به ميان مى‌آيد كه اقسامى دارد. امور زيبايى كه چشم‌نوازند، موجب لذّت بينايى مى‌شوند و از اين طريق، به نشاط انسان كمك مى‌كنند. مناظر زيباى طبيعت، يكى از اين امور است. البته حضور در مناطق خوش آب و هوا، گذشته از بُعد بينايى، از راه تنفّس هواى پاك و فرح‌بخش و تماس بدن با آن نيز موجب نشاط مى‌گردد. مناطق بد آب و هوا سبب كسالت و خمودگى مى‌شوند. بنا بر اين، با رفتن به مناطق يا مكان‌هاى سرسبز و خرّم، مى‌توان لذّت اين بُعد را تأمين كرد و به نشاط دست يافت. از اين گذشته، رنگ زرد نيز موجب سرور و شادابى از راه بينايى مى‌شود.[٢] در روايتى، امام باقر (ع) پوشيدن كفش زرد رنگ را باعث سرور دانسته است.[٣]

از ديگر امور لذّتبخش براى بينايى، ديدن همسر زيباست. پيامبر خدا (ص) يكى از

[١].

رُوِىَ انّ مَولانا عَلياً عَلَيْهِ السَّلام كانَ يَغتَسِلُ فِى اللّيالِى البارِدة طَلَباً لِلنَّشاطِ فِى صَلاةِ اللَيْلِ‌ ( مستدرك الوسائل، ج ٢، ص ٥٢١، ح ٢٦١٨).

[٢].( صَفْراءُ فاقِعٌ لَوْنُها تَسُرُّ النَّاظِرِينَ)( سوره بقره، آيه ٦٩).

[٣].

مَنْ لَبِسَ نَعْلًا صَفْرَاءَ لَمْ يَزَلْ يَنْظُرُ فِي سُرُورٍ مَا دَامَتْ عَلَيْهِ لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ‌ ( صَفْراءُ فاقِعٌ لَوْنُها تَسُرُّ النَّاظِرِينَ)( الكافى، ج ٦، ص ٤٦٦).