درآمدى بر پيشگيرى از اعتياد با رويكرد اسلامى - پسنديده، عباس - الصفحة ٢٢٢ - سه محبت

درخواست آن از خداوند، حوزه تأثيرگذارى محبّت را اعم از دنيا و آخرت مى‌شمرد:

خدايا! بر محمّد و خاندان او درود فرست و در اوقات غفلت، مرا متوجّه ياد خود گردان و در روزگار مهلت (زندگانى دنيا) در طاعت خود به كارم گير و راهى هموار به سوى محبّت خود، براى من آشكار ساز و به وسيله آن محبّت، خير دنيا و آخرت را به طور كامل عطايم فرما.[١]

همچنين در حديث جابر بن عبد الله انصارى از رسول خدا (ص)، دوستى و محبّت آل محمّد، شرط اصلى پذيرش اعمال عبادى فرد، دانسته و پيوسته به نرمى و خوش برخوردى با محبّان اهل بيت (عليهم السلام) سفارش شده است:

اى عطيه! از محبوبم، پيامبر خدا، شنيدم كه مى‌فرمود: «هر كه مردمى را دوست داشته باشد، با آنان محشور خواهد شد و هر كه كردار مردمى را دوست داشته باشد، شريك كردارشان خواهد بود .... دوستدار آل محمد را تا هنگامى كه دوستشان مى‌دارد، دوست بدار و دشمن آل محمّد را تا هنگامى كه دشمنشان مى‌دارد، دشمن بدار، گرچه بسيار روزه‌گير و شب‌زنده‌دار باشد. با دوستدار محمّد و آل محمّد، نرمى كن؛ زيرا اگر بر اثر گناهان بسيارش، يك گام او بلغزد، بر اثر محبّتشان گام ديگرش استوار مى‌ماند. در حقيقت، بازگشتِ دوستدارشان به بهشت است و بازگشت دشمنشان به دوزخ».

محبّت در تحقيقات روان‌شناسان براى اولين بار توسّط مورى (١٩٣٨ م) در فهرست بيست و چهار گانه نيازهاى ثانويه قرار گرفت و بعدها در طبقه‌بندى مراحل رشد اريكسون، نياز به صميميت به عنوان يك مرحله سرنوشت‌ساز در تحوّل روانى- اجتماعى مطرح گرديد. اريكسون اذعان مى‌كند كه افراد در صورت عدم برقرارى روابط صميمى با ديگران دچار انزوا مى‌شوند و از نظر عاطفى با مشكلات جدّى مواجه خواهند شد. مازلو نيز نياز به‌

---

[١]. امام زينُ العابدينَ( ع):

اللّهُمَّ صَلِّ على محمّدٍ و آلِهِ، و نَبِّهني لِذِكرِكَ في أوقاتِ الغَفلَةِ، و استَعمِلْني بطاعَتِكَ في أيّامِ المُهْلَةِ، و انهَجْ لِي إلى مَحَبَّتِكَ سَبيلًا سَهْلَةً أكمِلْ لِي بها خَيرَ الدُّنيا و الآخِرَةِ ( الصحيفة السجادية، دعاى ٢٠).