درآمدى بر پيشگيرى از اعتياد با رويكرد اسلامى - پسنديده، عباس - الصفحة ١١٩ - ١ ناشكيبايى، عامل گرايش به اعتياد

فصل سوم: بي‌تابى و اعتياد

١. ناشكيبايى، عامل گرايش به اعتياد

بر اساس نظريه شناختى- احساسى- دارويى‌[١]] شاد [، خطاى شناختى افراد معتاد، اين است كه وقتى با مشكلات و سختى‌ها رو به رو مى‌شوند، بر اين باورند كه امكان سازگارى با عوامل تنش‌زا وجود ندارد. لذا براى درمان اعتياد نيز معتقد است كه بايد اين حس ناتوانى، به توانمندى تبديل شود و اين نيز متوقّف بر آموزش روش‌هاى مقابله با فشارها و تنش‌هاست.[٢]

خانتزيان در نظريه اگو (خود) در اعتياد، معتقد است كه مشكل اصلى در گرايش به اعتياد، مسئله «انطباق با شرايط» است. بر اساس اين نظريه، افراد معتاد، خيلى زود براى كاهش استرس و اضطراب ناشى از شرايط دشوار زندگى، به سمت مواد مخدّر روى مى‌آورند. اينان در حقيقت نتوانسته‌اند روش‌هاى مقابله‌اى ديگرى را در برابر مشكلات، بحران‌ها، استرس‌ها، محروميت‌ها و مانند آن به كار بگيرند. حتّى منبع برخى از اين فشارها مى‌تواند پرخاشگرى باشد. افراد پرخاشگر، وقتى از احساس ملال‌آور خشم، رنج مى‌برند، براى مهار آن به سمت مواد مخدّر روى مى‌آورند و براى مدّتى، خود

[١].cognitivv -afective -pharma cogenic (CAP ).

[٢]. نظريه‌هاى سوء مصرف مواد مخدّر، ص ٣٨.