درآمدى بر پيشگيرى از اعتياد با رويكرد اسلامى - پسنديده، عباس - الصفحة ٧٧ - اين جا دنياست؛ بهشت نيست!

الهى، گاه در ادبيات دين با تعبير يقين به كار مى‌رود. بر اساس برخى روايات اسلامى، نارضايتى، ريشه در ضعف يقين دارد. پيامبر (ص) در تبيين رابطه ميان يقين با رضامندى، به قوانين تنظيم شده از سوى خداوند متعال در اين باره اشاره مى‌كند و مى‌فرمايد: «خداوند با حكمت و فضل خودش، آسايش و شادمانى را در يقين و رضا قرار داده است و اندوه و حزن را در شك و نارضايتى».[١]

باور به واقعيت‌هاى هستى، موجب رضامندى مى‌گردد و رضامندى، آسودگى و شادمانى را در پى دارد. پس مى‌توان گفت كه يقين، بهترين دفع‌كننده اندوه است.[٢] بر همين اساس در برخى روايات، به روشنى، رابطه واقعيت‌شناسى دنيا با آسايش روانى انسان، مورد بحث قرار گرفته است. پيامبر (ص) در باره اين اصل مى‌فرمايد:

لَو تَعلَمونَ مِنَ الدُّنيا ما أعلَمُ لَاستَراحَت أنفُسُكُم مِنها.[٣]

اگر از دنيا آنچه را من مى‌دانم، شما هم مى‌دانستيد، جان‌هاى شما از آن، احساس راحتى مى‌كرد.

بنا بر اين، يكى از مسائل مهم در اين بحث، واقعيت‌شناسى دنياست. در راستاى آنچه گفتيم، بسيارى از متون دينى، به تبيين ماهيت دنيا پرداخته‌اند. مأموريت تمام متونى كه درباره دنيا سخن رانده‌اند، آشنا كردن مردم با واقعيت دنياست. در ادامه، اين موضوع را به اختصار بيان مى‌كنيم.

اين جا دنياست؛ بهشت نيست!

بايد دانست كه اين جا دنياست؛ بهشت نيست. افراد ناراضى، معمولًا كسانى‌اند كه از دنيا انتظار بهشت را دارند. مراد، اين ويژگى بهشت است كه هرچه انسان اراده كند، محقّق‌

---

[١]

. إنَّ اللَّهَ بِحُكمِهِ وفَضلِهِ جَعَلَ الرَّوحَ وَالفَرَحَ فِي اليَقينِ وَالرِّضا، وجَعَلَ الهَمَّ وَالحُزنَ فِي الشَّكِّ وَالسَّخَطِ. ( تحف العقول، ص ٦. نيز، ر. ك: الكافى، ج ٢، ص ٥٧، ح ٢).

[٢]. امام على( ع):

نِعمَ طارِدُ الهَمِّ اليَقينُ؛ بهترين دفع‌كننده اندوه، يقين است( تحف العقول، ص ٨٣).

[٣]. شُعَب الايمان، ج ٧، ص ٢٨٦، ح ١٠٣٣٠؛ المستدرك على الصحيحين، ج ٣، ص ٧٢٨، ح ٦٦٤٠.