كسى كه به خدا احساس نياز كند، فقير نيست.[١] اولياى خدا غناى خود را از خدا مى‌خواهند[٢] و لذا همه مردم به آنان نيازمند مى‌گردند.[٣] از اين رو، امام زين العابدين (ع) از خداوند مى‌خواهد كه بى‌نيازى‌طلبى وى را به خودش قرار دهد.[٤]

از آنچه گذشت، روشن مى‌شود كه اگر انسان، غناى خود از خداوند متعال طلب كند، احساس غنا و بى‌نيازى خواهد كرد. به نظر مى‌رسد افراد معتاد، در اين زمينه دچار اشتباه هستند. اين را مى‌توان در تحقيقات تجربى مطالعه كرد. آنچه مهم است اين كه با تكيه بر غناى خداوند، انسان، احساس بى‌نيازى خواهد كرد و در نتيجه، زمينه گرايش به اعتياد نيز از بين مى‌رود.

ه. تنظيم احساس نسبت به درآمد

از مسائل مهم روزى، آن است كه پس از تلاش كردن و محقّق شدن روزى مقدّر، انسان چه احساسى بايد نسبت به آن داشته باشد. گاه انسان ممكن است نسبت به روزى كسب نشده، احساس نادرستى داشته باشد كه موجب نارضايتى مى‌شود و گاه ممكن است نسبت به روزى كسب شده، احساس نادرستى داشته باشد كه اين نيز موجب نارضايتى مى‌گردد. بايد احساسِ خود را نسبت به روزى كسب شده، تنظيم نمود. صِرف كسب روزى كافى نيست؛ احساسى كه ما از روزى كسب شده داريم، نقش مهمّى دارد. بنا بر اين بايد احساس خود را به درستى تنظيم نماييم تا موجب رضامندى گردد. علّت برخى از اعتيادها را بايد فقدان توانمندى در تنظيم احساس نسبت به روزى به‌دست‌آمده دانست.

از عوامل مزاحم رضامندى، «حرص» است. حرص يعنى حالت زياده‌خواهى بى‌پايان كه با هيچ چيز سير نمى‌شود. كسى كه به كفاف راضى نباشد، دچار زياده‌خواهى مى‌شود.

[١]. مجلسى فى صحيفه إدريس النبى( ع):

لا غنى لمن استغنى عنّي، ولا فقر بمن افتقر إليَ‌ ( بحار الأنوار، ج ٩٥، ص ٤٦٢).

[٢]. پيامبر خدا( ص):

ثلاث خصالٍ من صفة أولياء الله تعالى: الثقة بالله في كلّ شي‌ء، والغنى به عن كلّ شي‌ء، والافتقار إليه في كلّ شي‌ء ( كنز الفوائد، ج ٢، ص ١٩٣؛ بحار الأنوار، ج ١٠٣، ص ٢٠، ح ٢).

[٣]. امام زين العابدين( ع):

ما استغنى أحد بالله إلّا افتقر الناس إليه‌ ( الدرّه الباهره، ص ٢٦؛ اعلام الدين، ص ٣٠٠).

[٤]. امام زين العابدين( ع):

اللهمّ ... واجعل استغنائي وكفايتي بك‌ ( الصحيفة السجّادية، ص ٩٢، دعاى ٢١). واجعلني من ... المغنَين من الفقر بغناك‌ ( همان، ص ١٠٧، دعاى ٢٥)