درآمدى بر پيشگيرى از اعتياد با رويكرد اسلامى - پسنديده، عباس - الصفحة ١٥٧ - ١ نشاطجويى، عامل گرايش به اعتياد

فصل پنجم: نشاطجويى و اعتياد

١. نشاطجويى، عامل گرايش به اعتياد

بررسى تحقيقات در باره عوامل سوء مصرف مواد مخدّر نشان مى‌دهد، گروه‌هايى از افراد براى پيوستن به يك جريان پُرخروش و پُر از هيجان در زندگى، چشم‌بسته و بدون دورانديشى به هر وسيله‌اى غير از شيوه‌هاى منطقى و پايدار، متوسّل مى‌شوند. نظريه‌هاى جامع مواد سوء مصرف، تلاش در به دست آوردن يك ديدگاه جامع از عوامل گرايش به مواد مخدّر دارد. اين نظريه‌ها بر فرايند مشترك تأثيرگذارى انواع محرّك‌ها[١] طرّاحى شده است و در باره تأثيرگذارى‌هاى كاذب روان‌شناختى بر مصرف‌كنندگان، بررسى‌هايى انجام داده است، مانند: انواع احساس‌هاى كاذب رضايتمندى و سرخوشى‌هاى گذرا و افراطى به صورت رفع كسالت و برطرف‌كردن احساس خستگى و دلهره‌ها و كسب شادابى دروغين. آغاز مصرف مواد در اغلب موارد، پديده‌اى خودمخرّب محسوب نمى‌شود. لذا آنچه در اين جا لازم به بحث است، ماهيت نشاطبخشى و خودارتقادهندگى مصرف مواد در مراحل آغاز و تداوم و بازگشت به آن است. همچنين در تحقيقات، ثابت شده كه مصرف‌كنندگان آمفتامين‌ها،[٢] مردانى پرتحرّك و بانشاط، امّا با گرايش به موفّقيت هستند. جالب است كه‌

[١]. مانند: كافيئين‌ها، سيگار، حشيش، ال. اس. دى، توهم‌زاها، آرام‌بخش‌ها( باربيتورات‌ها و خواب‌آورها)، انواع محرك‌ها مثل آمفتامين‌ها و كوكائين، هروئين و ....

[٢]. مانند: بنزدرين، دگزدرين، متيل فنديت، ريتالين، شيشه و قرص اكس.