نهج البلاغه با ترجمه فارسى روان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٦٩ - بر «صبر»، «يقين»، «عدالت» و «جهاد»؛
گروهى كه خود را فروختند و خويش را هلاك كردند و گروهى كه خود را خريدند و آزاد كردند.
١٣٤- دوست انسان، دوست او نخواهد بود مگر اين كه برادرش را در سه حالت فراموش نكند: به هنگامى كه دنيا به او پشت كرده و به هنگامى كه غايب است و پس از مرگش!
١٣٥- كسى كه توفيق چهار چيز پيدا كند، از چهار چيز محروم نخواهد شد: كسى كه توفيق دعا بيابد از اجابت محروم نمىگردد، كسى كه توفيق توبه پيدا كند از قبول محروم نمىشود و كسى كه توفيق استغفار بيابد از آمرزش محروم نمىگردد و كسى كه توفيق شكر گزارى پيدا كند از فزونى روزى محروم نخواهد شد.
شريف رضى رحمه الله مىگويد: قرآن اين گفته را تصديق مىكند، چرا كه در مورد دعا مىفرمايد:
«بخوانيد مرا تا اجابت كنم شما را» [١] و راجع به «استغفار» مىگويد: «آن كس كه مرتكب عمل زشتى شود و يا به خود ستم كند سپس از خدا طلب آمرزش كند خداوند را آمرزنده و مهربان خواهد يافت» [٢] و درباره «شكر» فرمود: «اگر سپاسگذارى كنيد نعمت را بر شما افزون خواهم كرد» [٣] و درباره «توبه» گفته است: «توبه تنها درباره كسانى است كه كار بدى را از روى جهالت انجام مىدهند و سپس به زودى توبه مىكنند خداوند توبه چنين اشخاصى را مىپذيرد و خداوند دانا و حكيم است». [٤] ١٣٦- نماز موجب تقرّب هر پرهيزكار است و حج، جهاد هر ضعيفى است و براى هر چيز زكاتى است و زكات بدن روزه است و جهاد زن، شوهر دارى شايسته است.
١٣٧- روزى را به وسيله صدقه فرود آوريد!
١٣٨- كسى كه يقين به پاداش داشته باشد در بخشش، سخاوت به خرج مىدهد.
١٣٩- كمك به اندازه نياز (و تقاضا) نازل مىشود.
١٤٠- كسى كه در خرج كردن ميانه روى كند هرگز نيازمند نخواهد شد.
١٤١- كمى زن و فرزند يكى از دو آسايش است. (يعنى اگر درآمد كافى ندارد حدّاقل، عائلهاش كم باشد راحتتر است).
١٤٢- دوستى و محبّت نيمى از عقل است.
١٤٣- غصّه و اندوه نصف پيرى است.
١٤٤- صبر و شكيبايى به اندازه مصيبت نازل مىشود، كسى كه دستش را (به عنوان بى تابى و ناشكرى)
[١]. سوره بقره، آيه ٦٠.
[٢]. سوره نساء، آيه ١١٠.
[٣]. سوره ابراهيم، آيه ٧.
[٤]. سوره نساء، آيه ١٧.