نهج البلاغه با ترجمه فارسى روان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣ - نخست شناسايى خدا
[جلد اوّل]
خطبه هاى اميرمؤمنان على عليه السلام
خطبه ١
در اين خطبه از ستايش خداوند، آفرينش جهان، فرشتگان، و گزينش انبيا، بعثت پيامبر صلى الله عليه و آله و از قرآن و احكام شرع و حج سخن به ميان آمده است.
هرگز كنه ذاتش درك نشود
ستايش مخصوص خداوندى است كه ستايشگران از مدحش عاجزند و حسابگران زبردست نعمتهايش را احصا نتوانند كرد، و كوشش كنندگان هر چند خويش را خسته كنند حقّش را ادا نتوانند نمود؛ هم اوست كه افكار بلند ژرف انديش، كنه ذاتش را درك نكنند. و غوّاصان درياى علوم و دانشها، دستشان از پى بردن به كمال هستيش كوتاه گردد، يعنى آن كس كه براى صفاتش حدّى نيست و اوصاف كمالش را توصيف نتوان كرد، و براى ذاتش وقتى معيّن، و سرآمدى مشخّص نتوان نمود، مخلوقات را با قدرتش آفريد، بادها را با رحمتش به حركت درآورد، و اضطراب و لرزش زمين را به وسيله كوهها، آرامش بخشيد.
نخست شناسايى خدا
سرآغاز دين، معرفت اوست، و كمال معرفتش تصديق ذات او، و كمال تصديق ذاتش، توحيد و شهادت بر يگانگى اوست، و كمال توحيد و شهادت بر يگانگيش اخلاص است، و كمال اخلاصش آن است كه وى را از صفات ممكنات پيراسته دارند، چه اينكه هر صفتى گواهى مىدهد كه غير از موصوف است و هر موصوفى شهادت مىدهد كه غير از صفت است، آن كس كه خداى را (به صفات ممكنات) توصيف كند