نهج البلاغه با ترجمه فارسى روان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩٩ - خطبه ١٤٢
خطبه ١٤١
كه در آن از شنيدن غيبت نهى كرده و به راه شناخت حق از باطل اشاره نموده است
اى مردم! آن كس كه از برادرش، اطمينان و استقامت در دين و درستى راه و رسم را مشاهده كند ...
بايد به سخنانى كه اين و آن درباره او مىگويند، گوش فرا ندهد!
آگاه باشيد، گاهى تيرانداز تيرش به خطا مىرود (و حدس و گمان مردم گاهى نادرست است) سخن باطل فراوان گفته مىشود ولى سخنهاى باطل نابود خواهد شد و خداوند شنوا و گواه است. بدانيد! بين حق و باطل بيش از چهار انگشت فاصله نيست!
از امام عليه السلام درباره اين سخن پرسش شد، انگشتانش را كنار هم گذارد و ميان گوش و چشم خود قرار داد، سپس فرمود:
باطل آن است كه بگويى شنيدم! و حق آن است كه بگويى ديدم!
خطبه ١٤٢
درباره نيكى به كسانى كه استحقاق آن را ندارند
براى كسى كه نيكى را در غير مورد و در اختيار غير اهلش قرار مىدهد، بهرهاى جز ستايش لئيمان و ثناگويى اشرار و گفتار (تملّقآميز) نادانان نيست و اينها نيز، تا هنگامى است كه به آنهابخشش مىكند:
(آنها مىگويند) راستى چه دست سخاوتمندى دارد، در حالى كه از بخشش به آنچه در راه خداست، بخل مىورزد.