پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٩ - ١٠- حدّ ساحر

مشهور، حدّ زنا صد تازيانه است، و فرقى ميان محصنه و غير محصنه نيست.

اين مطلب در روايات متعدّدى از پيشوايان نقل شده است. [١] در قرآن مجيد صريحاً مطلبى در اين باره ديده نمى‌شود، ولى بعضى از مفسّران آيه ١٥ سوره‌ «نساء» را اشاره به آن مى‌دانند؛ آنجا كه مى‌فرمايد: وَاللّاتى يَأتينَ الْفاحِشَةَ مِنُ نَسائِكُمْ فَاسْتَشْهِدُوا عَلَيْهِنَّ ارْبَعَةً مِنْكُمْ فَانْ شَهِدُوا فَأَمْسِكُوهُنَّ فِى الْبُيُوتِ حَتّى يَتَوفّاهُنَّ الْمَوْتَ اوْ يَجْعَلَ اللَّهُ لَهُنَّ سَبيلًا: «و كسانى كه از زنان شما كه مرتكب عمل منافى عفّت شوند، چهار نفر از مسلمانان را به شهادت درباره آنها بطلبيد؛ اگر گواهى دادند، آنان (زنان) را در خانه‌ها (ى خود) نگاه داريد تا مرگشتان فرا رسد؛ يا اين كه خداوند، راهى براى آنها قرار دهد».

ولى غالب مفسّران اين آيه را اشاره به مسأله زنا مى‌دانند پيش از آنكه حكم تازيانه در سوره‌ «نور» نازل شود و قرائن موجود در اين آيه و آيه بعد نيز همين معنى را تأييد مى‌كند.

٩- حدّ قيادت‌

قيادت يا واسطگى در ميان زنان و مردانى كه مرتكب اعمال منافى عفّت مى‌شوند، نيز از كارهايى است كه حدّ ثابت و معيّنى در اسلام دارد- هر چند در قرآن نيامده است- و بنابر مشهور حدّ آن، ٧٥ تازيانه يعنى سه چهارم حدّ زنااست. [٢]

١٠- حدّ ساحر

در قرآن مجيد مذمّت از سحر ساحران، آشكارا ديده مى‌شود؛ و در داستان موسى و فرعون، از زبان موسى عليه السلام مى‌خوانيم: لايُفلِحُ السّاحِرُونَ‌: «ساحران هرگز رستگار

[١]. به وسائل، جلد ١٨، صفحه ٤٢٤، ابواب حدّ السحق و القياده، مراجعه فرماييد ..

[٢]. به كتاب جواهر، جلد ٤١، صفحه ٤٠٠، و در كتاب وسائل، ابواب حدّ السّحق و القياده، باب ٥، جلد ١٨، صفحه ٤٢٩ مراجعه كنيد ..