پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٤ - نظام اجرائى در عالم آفرينش

بين مى‌رود و انسان با كمال هوشيارى مراقب اوضاع و حركات خويش است، و به اصطلاح خواب از چشم او مى‌پرد.

تمام امورى كه ممكن است فكر انسان را به خود مشغول كند و از اين كار مهم باز دارد مانند گرسنگى، تشنگى و درد ناگهان فراموش مى‌گردد!

نيروهاى ذخيره بدن به طور كامل بسيج شده، براى سخت ترين كارها آمده مى‌گردد، و گاه انسان ده برابر قدرتى كه در حال عادى از خود نشان ميد هد قدرت نمايى مى‌كند؛ و همه اين‌ها به اصطلاح به طور خودكار و تمام اتوماتيك انجام مى‌شود؛ و چنان دقيق و ظريف و حساب شده است كه مطالعه همين موضوع به تنهايى براى پى بردن به علم و قدرت پروردگار و آشنايى به حقيقت توحيد كافى است.

يك جامعه انسانى نيز حكم يك بدن را دارد و به همين دليل كارها بايد دقيقاً در آن تقسيم شود؛ و هر يك از نيازهاى فرهنگى، اقتصادى، نظامى، معنوى و مادى جامعه با برنامه ريزى دقيق دنبال گردد؛ و در عين جدايى هماهنگ بودن، و هر كدام كار ديگرى را تكيمل كردن ضرورى است.

به همين دليل تمام جوامع بشرى- اعم از ديندار و بيگانه از دين، شرقى و غربى، قديم و جديد- اين اصل را در زندگى اجتماعى خود پذيرفته‌اند، هر چند در چگونگى تقسيم كارها و مناصب و مسئوليت ها با هم متفاوت اند، بعضى بسيار ابتدايى و بعضى حساب شده كار مى‌كنند.

نظام اجرائى در عالم آفرينش‌

با اينكه خداوند بر همه چيز قادر و توانااست و بى شك هر چه را اراده كند بلافاصله انجام مى‌گيرد انَّما امْرُهُ اذاارادَ شَيْئاً انْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكْونُ‌: «فرمان او چنين است كه هر گاه چيزى را اراده كند، فقط به او مى‌گويد:" موجود باش"، آن نيز بى درنگ موجود مى‌شود». [١] با اين حال آيات قرآن مجيد به خوبى نشان مى‌دهد كه خداوند كارهاى جهان را تقسيم‌

[١]. سوره يس، آيه ٨٢..