فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢٨١ - پارهاى از آراى ويژؤ محقق اردبيلى و سنجيدن آنها با ديدگاههاى ديگر فقيهان محمّدعلى برزنونى

در اصطلاح شرع: درنگ در مسجد الحرام، مسجدالنبى و مسجد جامع براى عبادت.

روزه داشتن، شرط اعتكاف است و كم‌ترين مدت آن سه روز.

اعتكاف، عملى عبادى استحبابى مؤكداست، لكن به نذر و مانند آن، واجب مى‌شود.

مرد، در مسجد جامع با نيت عبادت، درنگ مى‌كند و زن هم، با همان نيت، در منزل درنگ مى‌كند. براى درنگ كننده [معتكف[ شرايطى وجود دارد كه در كتاب‌هاى فقهى به شرح دربارؤ آنها بحث شده است. ابن جنيد اسكافى، همبسترى، لمس و بوس را از روى شهوت براى درنگ كنندؤ براى عبادت، حرام مى‌داند. (١٤٥)

سيدمرتضى، زنان را بر درنگ كننده براى عبادت، حرام مى‌داند و همبسترى با آنان را باطل كننده درنگ در عبادت مى‌داند و بوسه و لمس با شهوت را بر درنگ كننده حرام مى‌شمارد. (١٤٦)

شيخ در خلاف نيز،همين ديدگاه را برمى‌گزيند. (١٤٧)

سلار بن عبدالعزيز، ترك همبسترى در شب و در رو ز را از شرايط درنگ در مسجدهاى نام برده مى‌داند. (١٤٨)

سيد ابن زهره،همبسترى در شب را باطل كننده اعتكاف و واجب شدن كفاره دانسته است. (١٤٩)

محقق حلى مى‌نويسد:

بهره‌بردارى از زنان،بر درنگ كنندؤ براى عبادت، حرام است و در صورت همبسترى،چه در شب و چه در روز،كفاره‌اى بسان كفارؤماه رمضان،بر وى،واجب مى‌شود. (١٥٠)

همو، در جاى ديگر مى‌نويسد: