مدرسه فيضيه. ازكتابخانه فيضيه استفاده مى‌كرديم و اگر هم كتابى نياز بود كه در آن جا نبود، ايشان تهيه مى‌كرد؛ از اين روى، در اصل‌تحقيق مشكلى نداشتيم، اگر بود مشكلات خارجى بود: حوادثى كه پيش از انقلاب پيش مى‌آمد و پس از انقلاب و درزمان جنگ تحميلى، شهيدانى كه مى‌داديم، از جمله شهادت فرزند حاج آقا مجتبى، مهندس محمدتقى عراقى و... كه درمجموع، اين حوادث از سرعت كار تا حدودى مى‌كاست.

اما توصيه: چنانكه در ابتدا عرض كردم، احياى آثار بزرگان وبزرگداشت آنان به اين شكل، از نعمتهاى بزرگ الهى است كه به بركت انقلاب نسيب ما شده است.

در گذشته تجليل از بزرگان به اين بود كه كسى در كتاب و نوشته خودش مى‌نوشت، فلان كس چقدر باسواد است و..

ولى اين كه كنگره بگيرند و از افراد و نويسندگان دعوت‌كنند درباره آن شخصيت چيز بنويسند، آثار او را معرفى‌كنند و... اين از بركات انقلاب و شهداى انقلاب است و به عقيده من، از ابتكارهاى مقام معظم رهبرى است، چون درزمان امام هم، چنين چيزى نبود. كنگره شيخ مفيد و شيخ انصارى را ايشان دستور داد. البته ابتكارهاى ايشان فراوان‌است كه بدون سر و صدا نجام داده‌اند. آوردن كامپيوتر به حوزه، بيمه طلاب كه به بيمه امام خمينى، رضوان اللّه‌ تعالى‌عليه، مشهور است و ... از ابتكارهاى ايشان است. البته از بزرگان و فضلايى كه افكار ايشان را عملى مى‌كنند در اين‌مؤسسات و كنگره‌ها، بايد تشكركرد.

تقاضاى من از كسانى كه به نشر آثار بزرگان موفق مى‌شوند اين است كه: آثار راهمان جورى كه به دست مى‌آورند، نشر دهند، بدون كم و زياد. اگر مطلبى خلاف سياست و سليقه ما بود، نبايد آن راحذف كنيم.