فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٣٠ - مصاحبه با حضرات آيات آقا موسى شبيرى زنجانى و سيد عبدالكريم موسوى اردبيلى سيد عبدالكريم موسوى اردبيلى

شيعه است. در ميان علماى شيعه مقام‌والايى دارد. بسيارى از معاصران و متاخران وى، او را ستوده‌اند و از كمالاتش سخن گفته‌اند.

به نظر من، امتياز انسان از همنوعان خود به سه چيز است: تقوا، علم و آثار وجودى. مقدس اردبيلى، هر سه را داشت.

در قرآن كريم، تقوا امتياز نخست است. هر چه تقوا بيشتر،مقام هم بالاتر است. در فضل مرحوم اردبيلى همين بس كه‌تمام معاصران و متاخران وى، به مقام تقواى او اعتراف كرده‌اند. دايره تقوا را هر چه تنگ بگيريد كه تنها عده‌محدودى بمانند، مسلم بدانيد كه يكى از آنها مقدس اردبيلى خواهد بود. صاحب جواهر در بحث عدالت، وقتى شرايط را برمى‌شمرد، مى‌گويد: اگر بنا باشد همه اين شرايط را در عدالت‌معتبر بدانيم، غير از مقدس اردبيلى و سيد هاشم بحرانى،عادلى نخواهد ماند. من، تاكنون نشنيده‌ام كسى در مقام تقواى ايشان ترديد كرده باشد، حتى فقهايى كه به‌ديدگاههاى فقهى ايشان، انتقاد داشته‌اند

برخى از لقبها هست كه مخصوص به بعضى شده است، مانند اختصاص «ثقه الاسلام» به مرحوم كلينى، «علامه» به محقق حلى و... و عنوان «مقدس» نيز، تنها به محقق اردبيلى داده‌شده است.

امتياز دوم ايشان علم است. مقام علمى ايشان، بسيار والاست. كتابهاى ايشان جزو منابع اوليه است و مرجع‌متخصصان و محققان. اگر كسى در مساله‌اى اجتهاد كند بدون اين كه نظر مرحوم اردبيلى را ديده باشد، احساس خلامى‌كند. امام(ره) به نظرات ايشان خيلى توجه داشتند. شيخ انصارى كه خاتم المجتهدينش مى‌خوانند، در باب «بيع‌صبى» همراهى و هم رايى مرحوم اردبيلى را از مرجحات نظريه‌اى مى‌داند كه خود آن را انتخاب كرده است.