قالُوا اجِئتَنا لِنَعبُدَ اللَّهَ وحدَهُ ونَذَرَ ما كانَ يَعبُدُ ءاباؤُنا فَأتِنا بِما تَعِدُنا ان كُنتَ مِنَ الصدِقين‌* قالَ قَد وقَعَ عَلَيكُم مِن رَبّكُم رِجسٌ وغَضَبٌ اتُجدِلونَنى فى اسماءٍ سَمَّيتُموها انتُم وءاباؤُكُم مانَزَّلَ اللَّهُ بِها مِن سُلطنٍ فَانتَظِروا انّى مَعَكُم مِنَ المُنتَظِرين.

اعراف (٧) ٧٠ و ٧١

ولَقَد ءاتَينا ابرهيمَ رُشدَهُ مِن قَبلُ وكُنّا بِهِ علِمين‌* اذ قالَ لِابيهِ وقَومِهِ ما هذِهِ التَّماثيلُ الَّتى انتُم لَها عكِفون‌* قالوا وَجَدنا ءاباءَنا لَها عبِدين‌* قالَ لَقَد كُنتُم انتُم وءاباؤُكُم فى ضَللٍ مُبين.

انبياء (٢١) ٥١- ٥٤

نيز---) ارتجاع، اطاعت، اطاعت ممنوع و همين‌مدخل، نكوهش تقليد از نياكان‌

تقليد كوركورانه---) همين مدخل، تقليد از نياكان‌

تقليد ناپسند---) همين مدخل، تقليد از نياكان، نكوهش تقليد از نياكان‌

تقليد يهود

٨٠) تقليد و پيروى بى چون و چراى يهود از پيشوايان دينى خود:

اتَّخَذوا احبارَهُم ورُهبنَهُم اربابًا مِن دونِ اللَّهِ .... [١]

توبه (٩) ٣١

نيز---) اطاعت‌

تقليد (تقليد در حج)

تقليد مصدر باب تفعيل از مادّه «قَلَد» و به معناى چيزى را ملازم كسى يا شخصى قرار دادن است و در اصطلاح [فقهى‌] يعنى علامتى بر گردن قربانى آويختن تا معلوم شود براى قربانى در حج است. [٢]

تقليد قربانى‌

١) قربانى‌هاى تقليد شده (با نشان) حج، از شعائر الهى:

يايُّهَا الَّذين ءامنوا لاتُحِلّوا شَعرَ اللَّهِ ... ولَا القَلدَ .... [٣]

مائده (٥) ٢

آثار تقليد قربانى‌

٢) قربانى‌هاى بى‌نشان و با نشان (تقليد شده) حج، داراى نقشى ويژه در قوام و برپايى جوامع:

جعل اللَّهُ الكعبةالبيت الحرام قِيمًا لِلنّاسِ والشَّهر الحرام والهدى والقَلد .... [٤]

مائده (٥) ٩٧

[١] از امام باقر (ع) روايت شده كه آنان براى احبار و رهبان نماز نخواندند و روزه نگرفتند؛ بلكه آنان حلال خدا را براى مردم حرام و حرام خدا را حلال كردند و پيروانشان چشم بسته پذيرفتند. (بحارالأنوار، ج ٢، ص ٩٨، ح ٥٠؛ مجمع‌البيان، ج ٥- ٦، ص ٣٧)

[٢] لسان‌العرب، ج ١١، ص ٢٧٦، «قلد»؛ زبدةالبيان، ص ٣٨٠.

[٣] مبتنى بر اينكه امور ياد شده بعد از «شعائر اللّه» از باب ذكر خاص بعد از عام باشد.

[٤] الشّهر الحرام و مابعد آن عطف بر «الكعبة» و در حقيقت آنها نيز مفعول اول براى «جعل» مى‌باشند و مفعول دوم آن يعنى «قياماً للنّاس» به قرينه ماقبل حذف شده است. (مجمع‌البيان، ج ٣- ٤، ص ٣٨٢)