ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٤٥ - ترجمهء خطبهء صد و پنجاه و پنجم

ترجمهء خطبهء صد و پنجاه و پنجم در اين خطبه شگفتانگيز بودن خلقت شبپره را بيان مى فرمايد حمد خدا و منزه دانستن او ستايش مر خداى را است كه توصيفات از وصول به باطن معرفت او ناتوان است و عظمتش ، عقول انسانها را از رسيدن به ذات اقدسش طرد نموده است تا حدى كه راهى براى رسيدن به غايت ملكوت او در نيافته است او است خداوند حق و آشكار ، حقيقىتر و آشكارتر از آنچه كه چشمها آنرا مى بيند عقول بشرى با تعيين حدود توصيفى به شناخت او نمى رسد تا ( آن ذات اقدس با تشبيه به مخلوقات او ) مشبّه گردد و اوهام انسانها با اندازه گيريها ، او را نتوانند تبيين كنند تا مجسمش سازند مخلوقات را آفريد بدون تطابق مثالى و نه بر مبناى مشورت مشاور و كمك يار و ياور . امر خلقت با دستور او تمام گشت و اذعان به اطاعتش نمود دستگاه خلقت ، امر خداوندى را اجابت كرد و از خود دفع نكرد ، و گردن نهاد و مقاومتى از خود نشان نداد .
آفرينش شبپره و از لطائف صنعت و شگفتيهاى خلقت او كه به ما ارائه فرموده است ، دقائقى از